Skepsis of backlash over de zedenzaak in Oude Pekela

Skepsis of backlash over de zedenzaak in Oude Pekela

Skepsis of Backlash

Bejamin Rossen, destijds nog doctoraal student aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, schreef zijn scriptie en boek over het fenomeen van satanisch ritueel misbruik en noemde het : Zedenangst. De titel geeft inderdaad wel aan hoe de schrijver van dit boek over het het verschijnsel van satanisch ritueel misbruik denkt. De grote lijn in zijn verhaal is zijn opvatting dat de calvinistische en dus preutse Nederlanders te gauw panieken over situaties waarin sprake is van normen overschrijdende seksuele relaties. Het bestaan van satanisch ritueel misbruik wijst hij van de hand. Hij vindt dan dat er sprake is van massahysterie.

Ten behoeve van zijn scriptie/boek Zedenangst, neemt Rossen de gebeurtenissen omtrent dit fenomeen in 1986 en 1987 in Oude Pekela als analyseobject. De gemeente Pekela en haar inwoners beschrijft hij, extreem en ten onrechte vind ik, vanuit een uiterst negatief perspectief: Volgens Rossen zou Pekela door het ineenstorten van de kartonindustrie een negatieve subcultuur hebben ontwikkeld, gekenmerkt door hulpeloosheid en passiviteit. Statistieken waarin het destijds hoge percentage werkloosheid vermeld werden, lijkt Rossen op te voeren als bewijslast voor zijn opvatting over de attitude van de Pekelders.

Pekelders zouden zich door het leven bedonderd voelen. Volgens de informatie van deze auteur over Pekela en haar inwoners, zijn alle ingrediënten voor het ontstaan van massahysterie aanwezig.

Vervolgens legt Rossen zijn visie op de gebeurtenissen in Pekela uit. Hij beschrijft het gehele proces in de vorm van het proces waardoor massahysterie kan ontstaan. Zijn conclusie is dan ook dat er in Pekela geen sprake is van seksueel misbruik op grote schaal en dat er sprake is van massahysterie. Zijn boek krijgt als omslag een in de mist gehuld Oude Pekela waarmee Rossen zijn verhaal lijkt te willen ondersteunen.

De beschrijving die Rossen van Pekela geeft, klopt niet met mijn visie op dit prachtige dorp met haar, niet minder dan in de rest van Nederland, overwegend weldenkende bevolking.

Laat ik een andere en vooral positieve blik op Oude Pekela laten horen:

Wanneer u Pekela nadert ziet u allereerst de kerktorens, de watertoren en nog enkele fabriekspijpen van weleer de skyline vormen. Bossen en uitgestrekte landerijen geven dan in het hart van degene die aan komt rijden alvast de rust waarvoor velen hier met plezier wonen.

Eenmaal in het centrum van het dorp ontmoet je de geest van “voorwaarts en niet vergeten, die het dorp en haar bevolking zo kenmerkt. U rijdt langs het kronkelende oeroude gekanaliseerde riviertje Pekelder Aa naar het centrum van het dorp. Een prachtige ervaring. Het gekanaliseerde riviertje werd vroeger gebruikt door de bloeiende scheepvaart destijds. Nadat de scheepvaart zijn bloeitijd had gehad, werd het riviertje als afvoerweg gebruikt door de nieuwe bron van inkomsten: de kartonindustrie.

Op een gegeven moment hadden velen last van de vervuiling van het eens zo mooie kanaaltje. Besloten werd het riviertje niet te dempen maar juist in ere te houden en het water te zuiveren. Zo komt het, dat u rijdend over het kronkelende weggetje langs het gekanaliseerde riviertje, allerlei bootjes in het water ziet, variërend van spelevarende kinderen in rubberen bootjes tot surfplanken, toerbootjes en heuse mooie jachten. In de haven van Pekela is het zomers een drukte van jewelste. Het karakteristieke Groningse veenkoloniale dorp trekt zomers aardig wat vakantiegangers. Natuurlijk kunt u ook hier de Hollandse klompjes kopen en staat er middenin het dorp een prachtig gerestaureerde molen waarvan de wieken tot ver in de omtrek te zien zijn. De woonwijken aan de verschillende waterpartijen, aansluitend op de Pekelder Aa, maken het woongenot in Pekela compleet.

De kartonindustrie heeft zijn beste tijd gehad, maar evenals na het instorten van de scheepvaart ooit, heeft Pekela en haar bevolking wederom nieuwe invulling gegeven aan bestaande zaken: In de fabrieken van weleer huizen nieuwe en bijzondere industrieën. In een van de fabrieken staat een oude stoom machine, die in ere zal worden hersteld. De Pekelders zijn zich bewust van de rijke historie van de kartonindustrie. Ze zijn begonnen aan het tentoonstellen van die rijke historie. Toeristen die houden van prachtige vergezichten, kronkelende vaarkanalen en riviertjes, rijke historie en gezellige dorpskernen, komen een kijkje nemen.

Er zijn enkele nieuwe industrieterreinen waar u ondernemend Pekela op z’n best kunt waarnemen. Verder is Pekela beetje bij beetje groeiende naar het karakter van een forensendorp. Velen hebben hun baan in omliggende steden zoals Groningen, Assen, Emmen als ook Veendam en Winschoten.

De bevolking is volgens mij, anders dan Rossen beschrijft, juist veerkrachtig….juist in moeilijke tijden altijd volhardend en zonder flauwekul op weg naar betere tijden.

De nuchterheid, volhardendheid en veerkracht van dit dorp alsmede haar bewoners zorgen voor een overwegend gezond klimaat. Natuurlijk, ook in Pekela is er weleens iets wat eens wat minder gaat. Het is echter een valse voorstelling van zaken, vind ik, om op de haperingen in een dorp of stad de loep te leggen zonder de nuance van het geheel erin op te nemen voor een eindoordeel. Wat zou er met Amsterdam gebeuren als we die stad alleen van de ietwat mindere kant en dan ook nog uit het verband en met een vergrootglas zouden belichten?

Precies….

Ik vind dat Rossen op zijn zachtst gezegd geen evenwichtig beeld van Pekela en de Pekelders heeft geschetst. Statistieken die hij heeft gebruikt zeggen wel iets over de economische situatie, maar vormen geen vanzelfsprekende statistiek over de attitude van een bevolking. Hierin heeft Rossen mijns inziens o.b.v. economische statistieken teveel zijn persoonlijke vermoeden over de attitude van de Pekelders ingevuld.

Ook vind ik dat zijn verhaal de gemeente Pekela en haar inwoners geen recht doet. De rest van zijn verhaal over de gebeurtenissen en de impact die deze hadden is volgens mijn visie erop eveneens onevenwichtig.

De slachtoffers, de ouders van de slachtoffers, de bevolking, de leerkrachten, de artsen e.d. waar Rossen het over heeft, leden volgens mij geen van allen aan massahysterie. Veeleer hadden ze, vind ik, de moed om het gebeuren naar buiten te brengen en om niet zondermeer te buigen voor reacties zoals die van Benjamin Rossen en de vereniging Skepsis.

Ik ben van mening dat, mede door de oprechte inborst van de Pekelders, de zedenkwestie niet zondermeer onder de tafel kon worden geschoven.

Dat slachtoffers, ouders van slachtoffers en anderen uiteindelijk de mond niet langer open deden over de situatie, heeft volgens mij meer te maken met het feit dat de druk op hen, vanuit de media, allerlei veroordelende publicaties e.d., te groot werd…dan dat er in Pekela sprake zou zijn geweest van massahysterie en dat er eigenlijk helemaal niks gebeurd zou zijn.

Op het boek Zedenangst van Benjamin Rossen kwam veel heftige kritiek. Professor Karel Pyck uit zijn kritiek op Rossen in het boek van E. B Myers: “The backlash: ChildProtection under Fire”. De conclusie van professor Pyck in dit boek over Zedenangst van Rossen was:” dat Rossen’s boek niet meer is dan een boos schotschrift dat bevooroordeeld, slecht gedocumenteerd en onmogelijk te bewijzen is en dat Rossen Oude Pekela massahysterie toeschrijft terwijl Rossen daarin allesbehalve objectief lijkt.

Naast Benjamin Rossen zien we nog enkele wetenschappers die de gebeurtenissen in Oude Pekela onterecht ridiculiseren of onterecht tot voorbeeld van massahysterie maken. Ook enkele leden van de vereniging Skepsis stonden destijds, volgens mij, vooraan in de media om namens Skepsis, naast het verwijt van massahysterie aan de Pekelders en de slachtoffertjes van seksueel misbruik, ook nog te suggereren dat de mensen die een rol speelden in het aan de oppervlakte brengen van ondergrondse praktijken tegen de jonge slachtoffertjes, onbekwaam zouden zijn. Voor nog meer over mijn visie daarop: Overdosis Skepsis.

Voor meer info zie bijvoorbeeld ook:

Backlash:

Sektehulp.

Kinderporno

Zedenzaak Amsterdam

Zedenzaak Oude Pekela

Counseling en Consultancy Praktijk

Sjoukje Drenth Bruintjes

Brugstraat 11

9665ML Oude Pekela

Tel: 06-55168867

Email: [email protected]

Internet: www.counselingpraktijk.nl     www.sektehulp.nl   www.slachtofferloverboys.nl

Sjoukje

“In onze wereld behoort ‘communicatie dichtbij’ en ook ‘communicatie op afstand’ tot de mogelijkheden. In creative counseling (mijn invulling van het counselen) is het benutten van mogelijkheden in het belang van de client een belangrijk uitgangspunt in de benadering van het probleem waarmee de cliënt komt”.