Slachtoffers aan het woord

Slachtoffers aan het woord

Slachtoffers in de praktijk van Sjoukje Drenth Bruintjes

Reeds vanaf de beginjaren van de Counseling en Consultancy Praktijk van Sjoukje Drenth Bruintjes, komen er mensen met klachten over de Noorse Broeders in haar praktijk voor hulp. Sjoukje biedt gespecialiseerde hulp: exitcounseling, voor slachtoffers van de mogelijke impact van destructieve controletechnieken. Dat kunnen slachtoffers van destructieve sektes zijn, maar ook slachtoffers van loverboys en sommige situaties van huiselijk geweld en incest, vinden baat bij deze specifieke methode van hulpverlening: exitcounseling.

De mensen die zich slachtoffer voelen van de handelswijze van de Noorse Broeders, hebben klachten zoals identiteitsverwarring, contactbreuk met dierbaren, dissociatie, trauma, angst enz. Klachten die als 2 druppels water lijken op klachten die mensen vertonen na periode onder invloed van hersenspoeltechnieken / destructieve controletechnieken, te hebben geleefd. Ze zijn geholpen m.b.v. exitcounseling door exitcounselor Sjoukje Drenth Bruintjes.

De mogelijke impact van destructieve controletechnieken op iemands identiteit, zijn sociale omgeving en de veiligheid in de samenleving

Exitcounselor Sjoukje Drenth Bruintjes over hersenspoeltechnieken:

 

Mindcontrol, een filmpje waarin de beelden voor zich spreken

Hieronder een filmpje, waarin de maker, Carey Burtt, een kort maar krachtig beeld schetst van de mogelijke werking van dwingende beinvloedingstechnieken/destructieve controletechnieken. Het is een informerend filmpje. Helaas is het ook een heftig filmpje. Misschien herkent u/jij, lezer, er iets in. Mocht je daarna informatie, begeleiding of hulpverlening wensen, dan ben ik te mailen: counselingpraktijk@planet.nl of bel: 06-55168867.

Over de slachtoffers, hun angst en herinneringen.

Ervaringen van exitcounselor Sjoukje Drenth Bruintjes in haar praktijk. Sjoukje aan het woord:

Nee, niemand zal hier veel namen kunnen vinden van de mensen die mij hun verhaal hebben gedaan. Kindermishandeling, seksueel misbruik en emotionele mishandelingen passeerden de revue wanneer ik met enkelen van hen sprak. Met stijgende verbazing las ik de verslagen van mensen die tot in het diepst van hun ziel gekraakt zijn door die door hen ervaren mishandelingen.

Velen lopen rond met de ballast van nare herinneringen aan hun verleden. Sommigen kunnen het onder woorden brengen. Ik denk dat zij de meest gelukkigen zijn onder de slachtoffers van, in mijn ogen, gebeurtenissen en verschijnselen die als 2 druppels water lijken op de gebeurtenissen en verschijnselen van mensen die slachtoffer zijn van destructieve controletechnieken. De anderen……zij die zelfs niet stiekem hun verhaal hebben durven doen omdat ze niemand meer vertrouwden, zijn de grootste slachtoffers van een mijns inziens pijnlijke gevolgen hebbende uitleg van het geloof.

Dat er in het algemeen niet veel namen zullen verschijnen van de mensen die zoveel leed hebben gekend en kennen, tekent de enorme angst van deze mensen voor de macht die zij de Noorse Broeders toedichten. Enkele ex-noorse broeders willen hun verhaal wel anoniem ventileren.

Ik vind dat wanneer zoveel mensen vertellen over de meest extreme vormen van mishandeling, de leiding van de beweging waarover de mensen dan vertellen en natuurlijk ook alle huidige leden van die beweging, er op z’n minst naar zouden moeten luisteren. Het betreft niet enkele mensen die zich slachtoffer voelen. Het gaat om veel mensen, die met moeite hun levenspad opnieuw invulling proberen te geven. Jonge mensen die problemen hebben met de nieuw te vinden invulling. Zij zijn het die tussen wal en schip dreigen te vallen. Zij zijn het die vertellen door de naasten en vrienden die nog binnen de Noorse Broeders bivakkeren, wreed genegeerd te worden. Genegeerd, notabene juist nu ze de naastenliefde: de liefde van hun naasten, nodig hebben. Ouders die hun kinderen de deur hebben gewezen, Broers en zussen, die hun jongere broertje/zusje of oudere broer/zus in de goot laten liggen…..alleen maar omdat die zich niet kan/wil verenigen met de normen en waarden van de NB….?

Ik ben ervan overtuigd, uitgaande van de verhalen die mij dan ter ore zijn gekomen, dat de ouders, broers, zussen en vrienden die een naaste zo in de steek laten, zich niet bewust zijn van de gevolgen die hun afwijzing en uitwijzing hebben gehad. Ik geloof erin dat het mogelijk zal zijn om een brug te slaan tussen degenen die zich verstoten voelen en de dierbaren die in de groep gebleven zijn. Tenslotte leven we in een vrij land en zijn contacten tussen verschillende culturen en de gesprekken over verschillende zienswijzen de basis voor vrede op aarde. Contacten tussen dierbaren binnen en buiten de groep blokkeren, kweekt haat en onbegrip. Communicatie vormt de levensader van iedere vrede. Dat is mijn opvatting. Ik ben daarom een groot voorstander van gesprekken op basis van wederzijds respect en gelijkwaardigheid. In dit geval doel ik op contact en communicatie tussen de mensen die zich de outcasts van de NB voelen en hun dierbaren die nog in de groep zitten. Ik doel natuurlijk ook op open communicatie tussen leiding van de NB en ex-NB-ers. Ik hoop dat zij de problemen zullen erkennen en het goede voorbeeld zullen geven door het open gesprek met degenen die zich buiten gesloten voelen te beginnen.

Om het starten van die discussie een handje te helpen, wil ik jullie wijzen op een fantastisch gemaakte en intrigerende bioscoopfilm:THE VILLAGE.

De film gaat over angst, isolatie, goedwillende mensen die in een vreemde spiraal terecht komen en uiteindelijk zich gedwongen voelen om met leugens en angst inboezeming hun idealen te beschermen. Het gaat over mensen. Ga eens kijken. Wees niet bang…..en vooral: Spreek erover!….alsjeblieft.

Hieronder volgt een brief van een van de mensen die zich slachtoffer voelt van het beleid van de Noorse Broeders. Zijn naam is Andre Venema. Hij heeft ooit geprobeerd de handelswijzen van de NB aan te kaarten. Daar heb je volgens mij moed voor nodig. Moed en volhardendheid. Het heeft hem veel energie gekost. Alhoewel hij niet direct iets tegen de nare gevolgen van de handelswijze van de NB, zoals Andre en anderen dat ervaren, heeft kunnen doen, heeft hij mijns inziens zeer zeker een positieve invloed gehad op het veranderen van de wet rondom het probleem van de verjaring. Zijn aangifte werd geseponeerd vanwege verjaring. Tegenwoordig wordt door de wetswijziging die er gekomen is, de verjaringstermijn anders berekend. Het tellen gaat pas in vanaf de 18de verjaardag van iemand die aangifte van iets dergelijks doet….als ik het goed heb begrepen. Een hele vooruitgang lijkt me zo.

Na een reactie van mij op de brief van Andre, volgt een indrukwekkend excuus en verklaring van Hennie. Hennie is een ouder die zich geleidelijk is gaan realiseren wat het beleid van de NB met hem en zijn kinderen heeft gedaan. Hij erkent de problematiek waar zoveel slachtoffers, w.o. Andre, mee zijn gekomen.

* De brieven op mijn site zijn geplaatst na overleg en met nadrukkelijk toestemming van de briefschrijvers.

Een slachtoffer aan het woord:

Brief van Andre Venema aan mij:

Beste Sjoukje,

Naar aanleiding van je onderzoek naar het functioneren van de Noorse Broeders, doe ik je de volgende informatie toekomen:

Na mijn aangifte tegen de Noorse Broeders zijn er vele meldingen bij mij binnengekomen over misstanden binnen de Noorse Broeders in het verleden. Een aanmerkelijk deel daarvan, had betrekking op geestelijke- en lichamelijke mishandeling. Een wat kleiner, edoch opmerkelijk percentage had betrekking op: seksueel misbruik, incest en verkrachtingen. De overige meldingen betreffen zelfmoord of een poging daartoe. Klachten over discriminatie waren er ook.

De meldingen waren vaak zo schokkend….Er zijn 25 schriftelijke verklaringen daarvan bij mijn aangifte gevoegd. Deze verklaringen zijn bij justitie en een lid van de tweede kamer beland. Helaas bleek na gedegen onderzoek, dat mijn aanklacht verjaard was. Op grond van verjaring is mijn aangifte destijds geseponeerd. Nog een toevoeging aan mijn aangifte betrof de stelling dat de Noorse Broeders mogelijk gezien konden worden als een criminele organisatie. Dit deel van de aangifte werd geseponeerd vanwege een gebrek aan bewijs.

Naast mijn aangifte zijn er nog eens 6 aangiftes gedaan door slachtoffers van de Noorse Broeders tegen de Noorse Broeders. Helaas bleken ook die aangiftes indertijd verjaard te zijn. In sommige gevallen is er bij de politie een document op gemaakt omdat de aangiftes bij voorbaat eigenlijk al verjaard bleken te zijn.

Volgens een aantal slachtoffers die bij mij melding hebben gedaan van hun nare ervaringen met de NB, waren de meldingen slechts het topje van de ijsberg. Ook viel mij op dat een aantal slachtoffers doordrenkt leken van angst. Angst die volgens mij in de diepste zin van het woord zijn oorsprong heeft in de verkeerde elementen in de leer van de Noorse Broeders: Het wegnemen en breken van de wil van kinderen bij de Noorse Broeders heeft volgens mij tot gevolg dat het kind zijn identiteit verliest. Samen met de oproep dat Jezus binnenkort weer komt en dat de zondige wereld door en door zondig en slecht is, lijkt de extreme angst van de slachtoffers te verklaren.

Mijn uitgangspunt indertijd was, om de misstanden met de NB op te lossen middels gesprekken met de leiders….in de veronderstelling dat ook zij hun medewerking wel zouden willen verlenen aan het oplossen van die misstanden. Al gauw bleek dat alleen al erkenning van het probleem en het leed van de slachtoffers een probleem vormde bij de leiding van de NB. Hun reactie kwam in de kern vaak hierop neer: “Opvoeding is de verantwoordelijkheid van de ouders. Niet van ons.”

Daarbij volkomen voorbijgaand aan de invloed die de verkondigingen van sommige leiders op de leden(ouders van kinderen) had. Zo heeft bijvoorbeeld ene Enok Hansen in de jaren 1960 t/m 1970 verkondigt dat ouders hun kinderen moesten tuchtigen. Volgens EnokHansen moest dat tuchtigen niet met de hand gebeuren. De hand was bedoeld om te zegenen. De enige oplossing voor dat dilemma was het gebruik van een roede……(In vele tientallen gezinnen is het tuchtigen middels de roede toen toegepast, met alle schadelijke gevolgen van dien. Mishandeling op last van een verkondiging van een leider van de NB was geboren. Kindermishandeling binnen de NB was geboren.

Vele ouders dachten er goed aan te doen om te tuchtigen. Wat ze echter eigenlijk deden was middels mishandeling van de kinderen de eigen wil en identiteit van het kind buigen naar de groepsidentiteit van de NB. De eigen identiteit en wil van deze kinderen werd met het geweld van de tuchtiging gebroken. Dat de verantwoordelijkheid wel degelijk ook bij de leiders ligt die de tuchtiging als juist middel verkondigden, is duidelijk.

Dat leiders van de NB geen verantwoordelijkheid nemen voor de gevolgen van hetgeen er onder de vlag van de NB is verkondigd, zelfs de verantwoordelijkheid van zich afschuiven……getuigt volgens mij van het bestaan van een aantal gevaarlijke aspecten aan het geheel waarmee de betrouwbaarheid van de leiders duidelijk ter discussie staat, vind ik.

Wanneer tientallen mensen verklaren dat zij in naam van Jezus onder de vlag van de Noorse Broeders, in hun kindertijd gelagen zijn met: stokken,vitragerails,ijzeren stofzuigerslangen,kapstokken met ijzeren sierknoppen, een rubberen schaatshoes, twijgen,afvoerslangen van de wasmachine enz, en de leiding van de NB er alles aan doet om die verhalen onder de pet te houden en slachtoffers dood te zwijgen, dan vind ik dat een teken aan de wand van heb ik jou daar.

De NB verwerpt sinds oktober 2001 openlijk kindermishandeling. Ze hebben het, weliswaar door  langs hen bepaalde kanalen, kindermishandeling wel bespreekbaar gemaakt. Dat de handreiking naar de slachtoffers uitblijft is vreselijk naar. De NB weigert de erkenning die de slachtoffers verdienen te geven. Dit alles, terwijl de NB zegt de liefde van Christus hoog in het vaandel te hebben staan. De slachtoffers hebben daar weinig van gemerkt. Zij zijn weggehoond, worden ontweken en genegeerd, net zoals de (schijn)heiligen in het voorbeeld van de barmhartige Samaritaan. Dat is wat ik vind.

Ook andere mensen hebben geprobeerd tot verzoening en een oplossing te komen. Al deze pogingen zijn stukgelopen op de harde schil van de leiding van de NB. Ikzelf zal geen energie meer stoppen in het benaderen van de leiding van de NB in Nederland. Veel slachtoffers zijn dezelfde mening toegedaan. De slachtoffers weten dat ze niet de enigen zijn door de contactdag die in 2002 onder de vlag van de VTM(=Vereniging tegen Manipulatie) is gehouden. Die dag heeft veel slachtoffers moed gegeven om te proberen het verleden een plaatsje te geven.

Ik ben niet uit op de ondergang van de NB, zoals sommigen binnen de NB willen doen geloven. Ik heb het opgenomen voor de slachtoffers die in stilte lijden. Er zijn mijns inziens kwalijke elementen in de leer van de NB, die de leiding van de NB o.a. de macht geeft om slachtoffers van hun leer niet serieus te nemen en hun verhalen naar het land der fabelen te verwijzen. Sommige leden van de NB hebben zich gepermitteerd kritisch denkenden en ex-noorse broeders te bedreigen met de (geestelijke) dood. Soms hebben ze uiterst schadeaanrichtende laster kunnen verspreiden met als doel de slachtoffers(kritisch denkenden, slachtoffers van het geweld door tuchtigen en ex-noorse broeders) tot zwijgen te brengen. Kortom, het niet erkennen door de leiding van de NB van de slachtoffers en hun verhalen, lijkt tot erg veel extra leed en onmenswaardige gebeurtenissen te hebben geleid. Het is  ook mede daarom van belang dat juist de leiding van de NB de slachtoffers en hun verhalen alsnog gaat erkennen.

Natuurlijk zijn er binnen de NB ook vriendelijke en oprechte mensen..Natuurlijk zijn er binnen de NB ook gezinnen waarin niet mishandeld werd/wordt. Dat neemt echter niet weg dat er mensen bestaan die onder de vlag van de NB en de leer van de NB als leidraad in hun kindertijd ernstig zijn mishandeld. Zoiets dient aandacht te krijgen van de leiding van de NB. Een aandacht die erop gericht dient te zijn om de slachtoffers en hun verhalen te erkennen, opdat zij, de slachtoffers, hun verleden een plaatsje kunnen geven…..om het werkelijk te kunnen verwerken.

Sjoukje, jouw onderzoek naar de NB en je opstelling erin, heeft bij veel slachtoffers van de Noorse Broeders respect afgedwongen. Met name het feit dat je de basiselementen van de problematiek zo goed kunt verwoorden vol begrip voor de gevoelens van de slachtoffers, heeft veel waardering voor je geoogst. Ik hoop dat je voldoende informatie ontvangt om je onderzoek tot een goed einde te brengen. Een evenwichtig oordeel is hetgeen jij nastreeft. Dat is waarmee jij ook ons, de slachtoffers, de ruimte hebt gegeven om ons gezichtspunt naar voren te brengen.

Zelf wil ik nu verder met mijn leven. Ik wil het boek van de NB graag sluiten. Ik heb me ontdaan van de dwangbuis van de NB en hoop dat ik nu werkelijk een gelukkig leven kan leiden. Bedankt voor je onderzoek en ik wens je alle goeds voor je toekomst.

Met vriendelijke groet,

Andre Venema.

Toelichting van mij, van Sjoukje:

Andre Venema en ik hebben elkaar een keer ontmoet. Het was een fijn gesprek. Het was ook een intensief gesprek, omdat het onderwerp voor zowel Andre als voor mij een emotioneel beladen onderwerp is. Andre voelde en voelt zich slachtoffer. Ook ik ben, behalve exit-counselor(=hulpverlenen aan slachtoffers van destructieve controletechnieken, zoals slachtoffers van sektarisch getinte structuren en slachtoffers van loverboys, middels exitcounselingvaardigheden), schrijfster over de mogelijke impact van destructieve controle, slachtoffer van een sektarisch getinte structuur van een groep mensen. Ik ben slachtoffer in de vorm van buitenstaander…..vooral kritische buitenstaander… en dus kop van jut. Andre lijkt een slachtoffer  binnen de beweging en was dat later ook lange tijd als kritische buitenstaander…zo komt het op mij over.

Ik heb respect voor de wijze en oprechtheid waarmee hij het probleem van de NB heeft benaderd en hoe hij dat met mij heeft willen bespreken. Het verlangen naar rust kan groot zijn na een periode zoals Andre die heeft gekend. Ik begrijp dat maar al te goed en gun hem zijn welverdiende rust.

Andre en ik zullen elkaar vast nog wel weer spreken en ontmoeten……daar waar het gaat over mensenrechten, over het bestaan van bewegingen in onze samenleving die het zelfbeschikkingsrecht, de eigen wil en identiteit van mensen, dreigen af te nemen.

Sjoukje Drenth Bruintjes/’t Schrijvertje.

De brief die Hennie aan mij heeft gemaild:

Beste Sjoukje,

Ik heb nog maar net kennis genomen van je onder zoek naar sektes. Ik kan onderschrijven wat Andre naar buiten gebracht heeft en kan nog steeds niet begrijpen dat het zo moeilijk voor ze(=noorse broeders) is om te erkennen dat er wel degelijk gepreekt werd om je kinderen te tuchtigen.

Het was zelfs zo dat je kritiek kreeg als je het niet volgens de leer deed. Ik persoonlijk heb de nb( bewust met kleine letters) leren kennen van heel dicht bij en de eerste contacten vonden plaats in mijn woonplaats. Wat mij aansprak was de verkondiging van heiligmaking.

In het begin was er transparantie en geen ziekelijke controle. Daar kwam verandering in toen het groter werd en er wat meer vragen kwamen over de juistheid van de prediking. Dat het ziekelijk uit de hand liep heeft vele in de problemen gebracht. Je kwam steeds vaker in een isolement terecht, omdat je volgens de leer alles op moet geven:

    • er kwamen steeds meer collectieve regels bij een kleine groep,
    • familie vaarwel zeggen,
    • geen kranten of tijdschriften,
    • voorgeschreven kleding,
    • kinderen niet op schoolreisje,
    • niet op een verjaardagsfeestje van een klasgenootje,
    • al helemaal niet ergens anders  spelen, want  dan werden ze besmet met de wereld.

Ik persoonlijk ben bij de nb gekomen aan het begin van mijn huwelijk en heb mijn kinderen daar gekregen en dus ook in de leer opgevoed. Toen was ik nog overtuigd van de oprechtheid van de mensen die je leerden en als je het na las stond het er ook.

Nu, vele jaren later, zie ik in dat ik mijn eigen verantwoordelijkheid uit handen gegeven heb en niet zelfstandig meer beslissingen durfde te nemen. Mijn kinderen hebben erg geleden ook al gingen wij in veel dingen ons eigen gang omdat je van je kinderen hield. Wat de kinderen die daar opgegroeid zijn betreft is er erg veel leed  omdat er nog steeds ontkenning is. WAT EEN HOOGMOED: ze prediken liefde onder elkaar maar het tegen deel vindt er plaats! Wat zou erkenning al veel goed maken. Nu is de jeugd die is weg gegaan nog steeds slachtoffer van leugens. Er word je al snel duidelijk dat niemand te vertrouwen is.

Als je al vragen had en die stelde, dan moest je de uitleg klakkeloos accepteren, want de broeders wisten het altijd wat goed voor je was. Vragen omtrent de leer werden niet geaccepteerd en er werd ook NOOIT gereageerd op je eventuele correspondentie. Dat was kennelijk te bedreigend.

Ik zou nog wel even door kunnen gaan. Mijn aandeel hierin, is dat ik mijn kinderen volgens die leer voor een groot aantal jaren heb opgevoed. Gelukkig heb  ik een goede relatie met mijn kinderen en gaat het, na moeilijke jaren, heel goed met ze. Ik zou de mensen die zich hier in herkennen willen zeggen:

Het is een plaatsvervangende erkenning, een oprecht EXCUUS voor wat wij als ouders klakkeloos hebben opgevolgd( ik was volwassen) en jullie kinderen. Daaraan wil ik toevoegen: als je begrip en een luisterend oor nodig hebt, dan wil ik er voor jullie zijn. Ik wil er nog bij opmerken, dat ik nog wel steeds geloof. Ik wil jullie een hart onder de riem steken Ik ken verschillende van jullie nog en wil zeggen: ik hou van jullie en ik hoop van harte het allerbeste

Hennie.

Sjoukje Drenth Bruintjes:

De heer van der Linden heeft mij sinds de publicatie van mijn website reeds enkele malen gebeld. NB-ers en exNB-ers zullen hem wel kennen. Voor de andere lezers onder ons; De heer van der Linden is zoals hij het zelf omschrijft: verantwoordelijk als leidinggevende aan de Noorse Broeders in Nederland. Van hem heb ik, enige literatuur over de NB mogen ontvangen, omdat ik onderzoek doe naar de structuur van de Noorse Broeders.

Afgelopen week, nam hij weer contact op per telefoon. Ik heb met hem besproken waarom ik vind dat de NB op veel van haar terreinen kenmerken vertoond die als 2 druppels water lijken op destructieve controletechnieken en dat die kenmerken voor nare gevolgen lijken te hebben gezorgd.

Hij heeft mij destijds toegezegd te zullen nadenken over het geheel. Ik wil benadrukken dat het gesprek vriendelijk is verlopen en dat ik hoop heb op enige welwillendheid van de heer van der Linden t.o. het officieel gaan erkennen van het feit dat er mensen zijn die slachtoffer zijn van het beleid van de NB.

Op vragen over het verdere verloop van contacten over de NB-kwestie met de heer van der Linden, kan ik op dit moment slechts reageren met de constatering “ dat ik sinds dat telefoongesprek niets meer van de heer van der Linden zelf heb vernomen”. Maar o.k., wat nog niet is kan nog komen.

Ik vind het belangrijk te blijven proberen om leidinggevenden in de NB te laten nadenken over o.a.:

    • erkenning van het feit dat er mensen zijn die zich slachtoffer voelen,
    • stoppen met, volgens de verhalen en beleving van mensen die zich bij mij met klachten hebben gemeld, het uiterst bedenkelijke buitensluiten van mensen die er net even anders over denken dan de leiding binnen de NB. De contactbreuken tussen dierbaren binnen de NB enerzijds en de dierbaren buiten de NB anderzijds zorgen voor veel menselijk leed.
    • het aangaan van de dialoog met de mensen die zich slachtoffer voelen van de NB

Dialoog is toch wel zo medemenselijk, vind ik.

Ander nieuws m.b.t. de Noorse Broeders/CGN:

 

Dreigementen en/of naar dreigementen ruikende activiteiten,

zullen onmiddellijk,

zonder aanziens des persoons,

worden neergelegd bij daarvoor passende instanties”!

* Nogmaals: De brieven van Andre en Hennie aan mij zijn op verzoek van en in overeenstemming met Andre en Hennie gedaan. Mensen die mij informatie hebben gegeven over hun situatie t.o.v. de noorse Broeders en/of ook andere bewegingen in onze samenleving hoeven niet bang zijn dat hun verhaal ook op het internet zal verschijnen. Ik ga met respect voor ieders eigen wil, identiteit en wensen, met de gegevens om. Mensen die kenbaar hebben gemaakt anoniem te willen blijven en mensen die niet nadrukkelijk kenbaar hebben gemaakt dat ze hun verhaal publiek wensen te maken, hoeven niet bang te zijn voor publicatie van hun gegevens.

Dank je wel allemaal, voor jullie input.

According to my perception

Sjoukje Drenth-Bruintjes

Comments are closed.