Seksueel misbruik
van kinderen op grote schaal, wordt vaker gemeld dan de meeste mensen
lief is. Mensen willen niet dat er zulke afgrijselijke zaken gebeuren. Ze
kunnen en willen zich niet voorstellen dat mensen tot het seksueel
misbruiken van een kind en er geld aan te verdienen met het verkopen van
kinderporno in staat zijn. Volgens sommige wetenschappers is het gegeven
dat mensen zich zoiets niet voor kunnen/willen stellen een van de oorzaken
van het backlash mechanisme.
Volgens mijn
inzichten wordt het bestaan van seksueel misbruik van kinderen op grote
schaal mede door de werking van backlash vaak
in de hoek van " fantasie" of bijvoorbeeld "
massahysterie" gezet.
Dat seksueel
misbruik van een kind bestaat is volgens mij een groot onrecht. Dat het
op grote schaal gebeurt is een groot onrecht aan de vele kinderen die
daar slachtoffer van zijn, vind ik. Maar stelt u zich eens voor hoe het
moet zijn voor slachtoffers van zo´n onrecht die met hun verhaal naar
buiten komen en vervolgens te horen krijgen dat ze een bloeiende fantasie
hebben. Hoe is dat voor de ouders van die slachtoffers......en voor de
hulpverleners van die kinderen?
De affaire Oude
Pekela lijkt in mijn visie erop alle aspecten van een werkelijk gebeurde
zedenzaak en de werking van het backlashmechanisme
in zich te hebben.
Natuurlijk zijn er
meer bedenkelijke gebeurtenissen geweest: Ik noem de Bolderkaraffaire, de
Eper incest affaire. Hoe zou het daarin zitten
met wel of geen werking van het backlashmechanisme?
Aan het eind va
2010 werd bekend dat er in Amsterdam kinderen seksueel zijn misbruikt.
Volgende de berichtgeving lees ik dat het ook hier gaat om misbruik op
grote schaal. Er wordt een internationaal netwerk vermoed. Het onderzoek
naar de wandaden van de dader en het bestaan van een eventueel internationaal
netwerk is in gang gezet. Ik hoop dat een backlash
met begrippen als fantasie en massahysterie niet op zullen duiken. Dat er
kinderen bloot hebben gestaan aan seksueel misbruik is al erg genoeg. Ze
blootstellen aan een massa die over hun nare belevenissen lacht en
grappen maakt als zijnde verhalen die voortgesproten zijn uit de rijke
fantasie van kinderen enz....maakt het onrecht
dat hen is aangedaan vele malen groter.
Er zijn
psychologen die zeggen dat kinderen tot 3 jaar met een goede begeleiding
later geen last meer zullen hebben van de effecten van seksueel misbruik.
Het kan dus weer helemaal goed komen met de kinderen die zoiets naars als
seksueel misbruik beleven. Dat is een grote opluchting vind ik.
Dat de kinderen
serieus genomen worden, dat de ouders, hulpverleners en andere mensen die
zich op een positieve manier inzetten voor de kinderen serieus genomen
blijven worden is van groot belang.
Voor meer
informatie over backlash effecten verwijs ik
naar de website: backlash.
Nelleke Noordervliet over Een Groot Uur U van Koos Postema uit 1978 over pedoflieVPRO/Geschiedenis
24 - Geschiedenisgasten, 23 augustus 2010. De beschouwing van Nelleke Noordervliet betreft o.a. het interview van Koos Postema met Brongersma over
pedofilie.
·Skepsis of backlash,,artikel van
Sjoukje Drenth Bruintjes over haar visie op de zedenzaak in Oude Pekela
van 1987
Het
boek: ”Terug naar Oude
Pekela”, door MargalithKleijwegt (Balans), nov. 2011.
MargalithKleijwegt is een
journaliste van Vrij Nederland, die met haar "out of the box"
artikel over de zedenzaak van Oude Pekela destijds indruk heeft
achtergelaten. In ieder geval ook op mijn moeder. Zij las wekelijks Vrij
Nederland. Toen het bewuste artikel van MargalithKleijwegt verscheen, was mijn moeder ziek:
longkanker. In 1991 is mijn moeder gestorven aan deze slopende ziekte. Ik
was toen hoog zwanger. Mijn dochter is 5 weken na de dood van mijn moeder
geboren. Toen mijn dochter bijna 2 jaar was, stierf ook mijn vader aan
kanker. Het ouderlijk huis van mijn zus en ik kende toen zijn einde. We hebben
het huis verkocht. Toen we het leeg moesten halen, vond ik op mijn oude
studiebureautje een open geslagen krant. Het was de Vrij Nederland....met
het artikel van MargalithKleijwegt.
Mijn moeder had het artikel op mijn bureautje gelegd. Mijn vader had het
zo laten liggen. Ze wisten hoezeer ik meeleefde met Fred Jonker en Ietje Jonker Bakker. Mijn ouders wisten hoe graag ik
erkenning wilde voor hen, de ouders en de kinderen die slachtoffer waren
geworden. Ook wisten ze hoezeer ik me ergerde aan de zogenaamde
deskundigen die de zedenzaak van Oude Pekela naar het land der fabelen
verwezen.
Het artikel heeft
impact gehad op de wijze waarop ik naar zedenzaak Oude Pekela keek.
Inmiddels zijn er
vele jaren verstreken en is er van alles gebeurd. Ik werd zelf, volgens
mij door mijn drive om wat hier krom is recht te maken, buitenstaander
van een gesloten overkomend systeem dat destructieve
controletechnieken gebruikte in een poging om mij de mond te
snoeren. Ik mocht niet serieus genomen worden met mijn waarneming van een
onwerkelijke overkomende werkelijkheid, die een tipje van de sluier van
de zedenzaak van Oude Pekela leek op te laten waaien. Zo kwam en komt het
op me over.
Voor meer over
mijn ervaringen met de mogelijke impact van destructieve
controletechnieken, verwijs ik jullie graag naar www.sektehulp.nl
Ik heb het boekje
" Terug naar Oude Pekela" met veel emotie gelezen. Ik las over Margalith´s perceptie van de gebeurtenissen in Oude
Pekela. Ze bereikt, vind ik,met
haar boekje de erkenning die de slachtoffers van toen verdienen. Het is
duidelijk: Geen massahysterie in Oude Pekela. Ze geeft in haar boek,
volgens mijn inzichten, ook aan dat sommige wetenschappers en "skeptici" de werkelijkheid overschreeuwden met
hun hoon, ongeloof en dat deze mensen de bevolking van Pekela onterecht
van massahysterie beschuldig(d)en. Ze beschrijft het bijna zoals ik het
schrijf in mijn artikel " Skepsis of backlash"
Goed dat ook zij dit schrijft. In een interview op BNR radio
hoor ik haar aan het eind een interessante tip geven over een film,
waarin het misbruik van kinderen door een man een vraag blijft. De zoon
van deze man laat met stukjes film momenten uit hun leven zien. De vraag
blijft: "Heeft hij het wel of niet gedaan". Boeiend gegeven.
Mevrouw Kleijwegt´s artikel in de Vrij Nederland was destijds
scherp en kritisch. Haar boek is meer beschrijvend en laat een aantal
zaken open. Zo bekijk ik het.
Volgens mij ligt
de werkelijkheid van de zedenzaak Oude Pekela in de herinneringen en
percepties van veel verschillende mensen. En al die mensen hebben een
andere invalshoek, perceptie. De percepties los van elkaar bieden geen
volledig beeld. Net als de stukjes van een puzzel nog geen heel beeld van
de puzzel geven. Als we al die verschillende percepties eens op een hoop
zouden gooien....dan zou volgens mij de zedenzaak Oude Pekela geen
mysterie blijven.
In Vrij Nederland
verschijnt een week n.a.v. de uitgave van het boekje Terug naar Oude
Pekela een uitgebreid artikel. Het accent ligt in deze krant op de inzet
van psychiater G. Mik, die na zijn onderzoek destijds achter de opvatting
dat er kinderen misbruikt zijn is gaan staan. De kinderen van Mik
vertellen dat hun vader min of meer " aan de kindermisbruik affaire
Oude Pekela is gestorven: Hij werd door zijn opvatting dat er iets met de
kinderen gebeurd moet zijn, teveel en te diep door het slijk gehaald. Ook
door mensen waarvan hij dat niet had verwacht. Dat lijkt hem teveel te
zijn geworden, zo begrijp ik uit het verhaal in de Vrij Nederland.
Het interview in
de Vrij Nederland is door Rene Beishuizennogeens weergegeven in het Dagblad van het Noorden,
zo las ik op 24 november 2011. Hier lijkt het interview meer het accent
van de radio interviews te hebben. In beide artikelen komt Margalith´s opvatting nadrukkelijk naar voren: dat in
Oude Pekela destijds wel iets gebeurd moet zijn en dat Pekelders overwegend nuchtere mensen zijn die niet
aan massahysterie lijden. Voor het artikel in het Dagblad van het
Noorden, verwijs ik jullie graag naar:
* * Ik heb voor
mijn verhaal en opvatting over de zedenzaak in Pekela gebruik gemaakt van
mijn eigen ervaringen als inwoner van Oude Pekela, als lerares
lichamelijke opvoeding en sportlerares in dit dorp destijds. Ook mijn
contacten met de mensen die hetzij als ouder, hulpverlener of slachtoffer
betrokken waren bij de affaire spelen een belangrijke rol naast de
bestudering van allerlei internationale literatuur m.b.t. deze
onderwerpen.
Noemen wil ik de
volgende 2 artikelen:
• Experienceswith ritualist childsexualabuse: a case studyfrom the Netherlands
• Effects of ritualabuse: The results of threesurveys in the Netherlands.
Tegenwoordig ben
ik hulpverlener met een zelfstandige praktijk: Creative
Counseling. Ik ben counselor/coach, exitcounselor,
spreker en sportconsultant van beroep. Als exitcounselor
ben ik gespecialiseerd in de begeleiding van slachtoffers van
hersenspoelen, zoals bijvoorbeeld slachtoffers van loverboys en sektes.
Ook geef ik voorlichting omtrent dit fenomeen aan scholieren, studenten,
hulpverleners e.a. Meer over mijn praktijk, visie en werk kunt u vinden
op:
.jpg)
