Een extreem voorbeeld van de werking van destructieve controletechnieken in de geschiedenis van de gezondheidszorg

Een extreem voorbeeld van de werking van destructieve controletechnieken in de geschiedenis van de gezondheidszorg

Mensen kunnen hele mooie lieve dingen creëren.

Mensen zijn echter ook in staat om hele nare dingen te doen.

De Universele verklaring van de mensenrechten, is er niet voor niets.

Sjoukje Drenth Bruintjes

 

Een voorbeeld van de werking en de impact van onethische manipulatietechnieken in extreme situaties.

Weergave van het onvoorstelbaar gemene karakter van onethische manipulatie. Om koud van te worden.

Op mijn zoektocht door de jungle van machtsmisbruik en onethische manipulatietechnieken / destructieve controletechnieken, kom je als slachtoffer van de combinatie van machtsmisbruik en onethische manipulatie, nog in verwondering over de gebeurtenissen, vragen tegen. Soms vind je een antwoord. Soms niet. Een scriptie van een studente, heeft me  geraakt. Het geeft mijns inziens duidelijk weer wat de werking en de impact kan zijn van destructieve controletechnieken / hersenspoeltechnieken.

Het omdraaien van betekenissen is aan de orde. Zoals elders op mijn websites is beschreven, is het veranderen van betekenissen van woorden en gedrag een van de grote trucs om controle te krijgen over het “denken” van mensen. Achter de hiernavolgende link, wordt die techniek volgens mij duidelijk herkenbaar beschreven in een extreme situatie: De dood en het meisje. Het mogelijke antwoord aan het einde van het verslag op de vraag die deze studente zichzelf aan het begin van het stuk stelt, zou  het begin van een brede maatschappelijke discussie kunnen zijn ……denk ik…

Aan de mogelijke conclusie van de studente wil ik graag iets toevoegen:

Niet alleen artsen leenden zich in de geschiedenis van de mensheid voor verschrikkelijk onmenselijke daden. Het is echter volgens mij wel zo, dat artsen te maken hebben met iets waar bijna geen mens normaal onder blijft: Het bezitten van een gevoel van macht over mensen…bij artsen door hun specifieke deskundigheid op het terrein van leven en dood. De meeste artsen zijn in hun wezenlijkste ik, schatten van mensen. De meeste worden arts om  mensen te willen helpen, denk ik. Echter….dat ideaal kan lang niet altijd verwezenlijkt worden. Sommige mensen gaan dood, ook al zetten de artsen al hun kennis en energie in. Dat is erg frustrerend voor de mens achter de arts. De macht die ze bezitten over leven en dood, is tegelijkertijd natuurlijk ook hun zwakte. Ze vormen voor dictatoriale bestuurders en leiders van sektes een belangrijke schakel voor het in stand houden van hun macht. Artsen bezitten de kennis om mensen te manipuleren. Die kennis willen de dictatoriale machthebbers en nare sekteleiders bezitten. Als dat niet vanzelf gaat, dan zetten ze in de maatschappij als allereerste artsen onder druk. Begrijp, dat in alle nare onderdelen van die geschiedenis van de mensheid, er ook artsen zijn geweest die dergelijke martelingen niet vanuit hun eigen wil maar in opdracht van een grotere macht hebben gedaan. Niets menselijks is hen vreemd. Ook het angstgevoel niet.

Ik denk wel dat een van de beweegredenen voor mensen die tot beul/mishandelaar verworden, een gevoel van “buiten alle geldende normen en waarden staan vanwege een vermeend beter zijn dan andere mensen” kan zijn. Dat “teveel macht bezitten”niet goed werkt in en voor mensen…..dat weten we toch al heel lang.

Dat er ook mensen zijn, die zonder empathie voor mensen opereren, is een probleem. Het staat buiten kijf dat zulke mensen niet als arts kunnen functioneren. Die meedogenloze gevoelsloze wezens, horen niet eens los te lopen in onze samenleving, omdat ze een gevaar vormen voor mensen.

Mensen kunnen hele mooie lieve dingen creëren. Mensen zijn echter ook in staat om hele nare dingen te doen. De Universele verklaring van de mensenrechten, is er niet voor niets.

Sjoukje Drenth Bruintjes.

Neus ook eens in:

 

Comments are closed.