Backlashen

Backlashen

Backlashen

Backlash wordt vooral als effect gesignaleerd in situaties die gekenmerkt worden door beschrijvingen ervan m.b.v. termen zoals brainwash, sekte, MPS/DIS en  ritueel misbruik.

Aan deze begrippen kleeft onbegrip en ongeloof. Volgens mijn visie zorgt juist de bizarheid van genoemde verschijnselen voor het onwerkelijk overkomende karakter van dit soort fenomenen, voor dat ongeloof en onbegrip. Mede daardoor kunnen deze verschijnselen in de samenleving bestaan, zonder dat er een haan naar kraait. Wanneer er dan toch mensen zijn, die ervaringen vertellen welke op het bestaan van bovengenoemde situaties kunnen duiden, dan treedt een mechanisme in werking waarmee al hetgeen deze mensen zeggen niet meer serieus wordt genomen door een belangrijk deel van de samenleving: BACKLASHEN.

Volgens mij kan backlashen het beste omschreven worden als: “ een mechanisme waarmee het belang of de werkelijkheid van hetgeen iemand vertelt ondermijnd wordt”.

Summit (1985) onderscheidt verschillende backlashmechanismen die b.v. de erkenning van het bestaan van ritueel misbruik ondermijnen:

  • zelfbescherming: Mensen geloven liever dat in een rechtvaardige en eerlijke samenleving kinderen gelukkig en zorgeloos kunnen opgroeien. Verhalen over misbruikte kinderen worden daarom met skepsis ontvangen.
  • Slachtofferonderdrukking: Als een kind niet direct het verhaal vertelt en geen conventionele misdaad beschrijft, dan rust het probleem van de bewijslast op de schouders van dat kind.
  • Een niet-adequaat onderzoek en evaluatie gekoppeld aan een gebrek aan kennis over het fenomeen
  • Een “kill the messenger” syndrome (Het probleem van de boodschapper die het slechte nieuws vertelt….zie de Griekse mythes waarin de boodschapper van slecht nieuws, ook al was dat de werkelijkheid, soms werd gedood)

Exitcounseler

Als voorlichter en als hulpverlener in de rol van exitcounseler m.b.t. de mogelijke impact, werking en mogelijke ondermijning van destructieve gedragscontroletechnieken (brainwash), ontmoet ik zeker het backlashen in vol ornaat met de regelmaat van de klok. Machtsstructuren die zich van destructieve gedragscontroletechnieken bedienen om hun structuur te handhaven zijn veelal de opponenten van mijn werk als exitcounseler. Het zijn deze structuren die volgens mijn inzichten dankbaar gebruik maken van backlash en/of de uitkomsten van het backlashmechanisme.

Het zijn in dit geval de sektarisch getinte structuren die er geen belang bij hebben dat er meer bewustwording in de samenleving ( en mogelijk bij hun recruten) ontstaat over de werking en mogelijke impact van destructieve gedragscontroletechnieken. Wanneer de geluiden van slachtoffers van die dwingende beinvloedingstechnieken en de uitleg van de exitcounseler over de werking van die nare psychotrucs erkenning dreigen te krijgen, ontstaat de backlash. Soms gaat het om een enkele poging om de zeggingskracht van slachtoffers en hulpverleners te ondermijnen. Soms gaat het om heuse intimidatie en neemt de backlash de vorm van een hetze aan. Fatsoensnormen worden zonder blikken of blozen door de backlashers zonder enig probleem overschreden. Beledigingen van innerlijk en uiterlijk maken soms onderdeel uit van de fanatieke backlasher. Liegen en beweren dat de critici van de structuur gek zijn of onbekwaam hanteren ze als tool.

Slachtoffers en hulpverleners op dit terrein, kunnen zich daar niet eenvoudig tegen weren.

Doel van de backlash is natuurlijk het snoeren van de monden van de slachtoffers en hun hulpverleners. Daarvoor worden dan allerlei onjuistheden over hen, alsof die onjuistheden de enige echte waarheid vormen, de wereld ingeschopt. (leugens, bedrog, laster, smaad e.d. worden daarbij niet geschuwd) Onjuistheden die ervoor moeten zorgen dat niemand in de samenleving de slachtoffers en hun hulpverlener nog serieus neemt. Subtiele wijzigingen aan de werkelijkheid worden gebruikt om de backlash vorm te geven en daarmee wordt het backlashverhaal over een slachtoffer/hulpverlener geponeerd als de enige waarheid. Stellingen, vermoedens worden zonder objectieve toetsing onterecht als feiten aangenomen, van waaruit de aanhanger van de sektarische structuur dan een negatief verhaal opbouwt over slachtoffer en/of hulpverlener. Soms komt het backlashen uit onverwachte hoek.

Vervolgens wordt natuurlijk steeds weer opnieuw juist dat onjuiste verhaal over slachtoffer, hulpverlener e.d. opgediept en benadrukt om nieuwe backlash de schijn van werkelijkheid te geven. Exitcounselers en slachtoffers van destructieve gedragscontrole kunnen dit slechts beschouwen en hier en daar een weerwoord geven indien men daarom wordt gevraagd. De backlashers in dergelijke situaties hopen dat het publiek voor hun verzinsels valt, dat slachtoffers en hulpverleners er zo moe van worden dat ze vanzelf ophouden hun mond open te doen over de situatie waarin destructieve gedragscontrole slachtoffers heeft gemaakt.

Er zijn situaties denkbaar waarin het backlashmechanisme onbewust in werking treedt, maar debacklash die ik als exitcounseler moet weerstaan is meestal een doelbewuste poging om mijn zeggingskracht en die van de slachtoffers van een gesloten sektarisch getinte structuur, te ondermijnen. Het is een begeleidend verschijnsel voor een exitcounseler. Een niet zo leuk aspect aan dit beroep. Zeker vervelend wanneer de backlasher machtig is en kans ziet dat de leugen regeert, maar gelukkig heeft een backlasher niet altijd succes.

De glimlach van slachtoffers die in beter vaarwater zijn gekomen met hun leven, de hereniging van gezinnetjes…de hereniging van kinderen en ouders met elkaar…dat is waar ik exitcounselor voor wil zijn.

“Overdosis skepsis”

In situaties die beschreven worden als ritueel misbruik, ontmoeten we alle genoemde begrippen met dat onwerkelijk overkomende karakter: ritueel misbruik, MPS/DIS/sekte,brainwash……Sceptici vinden in deze begrippen afzonderlijk al een belangrijke bron van hun bestaan. Ritueel misbruik situaties bevatten vaak al deze afzonderlijke begrippen. Daarmee is ritueel misbruik een grote magneet voor skeptici, denk ik.

Een gezond beetje skepsis is ook mij niet vreemd. Ik vind dat niet verkeerd. Echter, er zijn ook mensen die skepsis tot doel lijken te hebben verheven en in hun benadering van een fenomeen of problematiek alle objectiviteit duidelijk verliezen: Deze skeptici bewijzen de wetenschap en de werkelijkheid allesbehalve een dienst. Zij lijken wel slachtoffer te zijn van een “overdosis skepsis”. Allerlei argumenten tegen hun vooringenomen standpunt, worden door hen van tafel geveegd en aangepast aan het reeds door hen ingenomen standpunt. Dat heeft niets meer met een gezond beetje skepsis te maken. Het heeft ook helemaal niets met objectiviteit te maken. Een “overdosis skepsis” is op klompen door de porseleinkast wandelen waarmee de slachtoffers van fenomenen als ritueel misbruik, brainwash e.d. veel onrecht aan wordt gedaan….Dergelijke skeptici zorgen in dat geval voor de backlash in dergelijke situaties. Dat is een ramp voor eventuele slachtoffers en andere betrokkenen die zich inzetten voor de slachtoffers……volgens mijn visie.

Een belangrijke vraag in deze:

Kennen we dan voorbeelden van backlashen i.g.v. seksueel/ritueel misbruik van kinderen?

Ik stel deze vraag specifiek m.b.t. situaties van seksueel/ritueel misbruik, o.a. omdat daarin vaak ook de andere backlashgevoelige begrippen en situaties bestaan ( brainwash, hersenspoelen, sekte e.d.).

Er zijn over de hele wereld gebeurtenissen waarin ritueel misbruik, ook op grote schaal, wel genoemd wordt. Het is een misvatting te denken dat het alleen maar om een paar verhalen uit de Verenigde Staten gaat. Ook in Europa, in Nederland en in de ons omringende landen zijn talloze situaties bekend waarin voorbeelden van ritueel misbruik door slachtoffers, ouders van slachtoffers, professionele hulpverleners e.a. worden beschreven.

Alle gevallen hebben volgens mij o.a. het volgende gemeen:

  • de slachtoffers zijn veelal jonge kinderen
  • het gaat om meerdere slachtoffers
  • de verhalen zijn zo bizar dat ze op de samenleving onwerkelijk overkomen
  • skeptici hebben zich vrijwel onmiddellijk op de situaties gestort en geconcludeerd dat de verhalen niet geloofwaardig zijn. Zij concludeerden veelal dat de verhalen berustten op fantasie en dus niet kloppen.
  • Het feit dat het kinderen zijn die hun verhaal hebben gedaan en dat het om zeer bizarre verhalen gaat, hebben skeptici gebruikt als reden voor hun conclusie: de kinderen hebben immers een grote fantasie.
  • Kritiek op de onderzoeksmethode van de politie of wetenschappers en eventueel hulpverleners was veelal een andere reden voor het ontkennen van het gebeuren.

O.b.v. genoemde gemeenschappelijkheden, ben ik geneigd om voor het vormen van mijn eigen opvatting zeker te concluderen dat er in alle genoemde gevallen wel sprake is geweest van de werking van het backlashmechanisme. Nadat ik de media en andere berichtgeving omtrent dergelijke zaken nogeens bestudeerd had, was het voor mij duidelijk dat de backlash in vol ornaat zijn werk heeft gedaan. De skeptici van deze gebeurtenissen zijn ruim aan het woord geweest in de media. De slachtoffers, ouders van slachtoffers, positief bij de slachtoffers betrokken hulpverleners werden vrijwel allemaal in een hoek gedrukt van waaruit zij weinig meer konden doen in het kader van hun strijd voor erkenning van de problematiek van de slachtoffers. Slachtoffers werden geconfronteerd met de uitspraken dat hun verhalen voort zouden zijn gesproten uit een bloeiende fantasie. Ouders, de slachtoffers en ouders ondersteunende hulpverleners en leerkrachten werden voor “gek”versleten of werd ondeskundigheid verweten. Er is in een bepaalde situatie zelfs eens een student geweest die beweerde dat een voorval waarin ritueel misbruik en seksueel misbruik van kinderen op grote schaal werden genoemd, slechts op fantasie en massahysterie berustte. Skeptici vulden het verhaal van die man aan met verwijten van ondeskundig onderzoek en verkeerde interviewtechnieken jegens professioneel betrokken hulpverleners en politie. Een wetenschapper vulde de skeptici op zijn beurt aan en noemde het item van ritueel misbruik slechts verwijtend een “nouvelle cuisine” in hulpverlenersland. Kortom: Volgens mij werd deze situatie waarin seksueel misbruik van kinderen op grote schaal en ritueel misbruik werden genoemd werd naar het land der fabelen verwezen door een aantal skeptici, een student die wilde promoveren en een wetenschapper. Hier en daar verschenen ook de bekende mensen die verhalen van incest vrijwel altijd naar het land der fabelen verwijzen ten tonele met hun reden om de verhalen van de slachtoffers tot “sprookjes”te bestempelen. Het onderwerp van gesprek was niet meer het verhaal van de slachtoffers. Er werd gehakketakt over interviewtechniek, onderzoeksmethodes e.d. Dat tegen deze skepsis ernstige kritische geluiden ontstonden van andere gerenomeerde wetenschappers, de slachtoffers, betrokkenen, hulpverleners etc. kon het lawaai van de ontstane hilariteit over de vermeende massahysterie in combinatie met de bizarre en daarmee onwerkelijk overkomende verhalen van de slachtoffers die hun verhaal hadden gedaan niet overstemmen. Dit lijkt me backlash in vol ornaat. De slachtoffers en de mentaal ondersteunende omgeving liepen met hun hoofd tegen de muur. Uiteindelijk zweeg het merendeel van hen. Murwgeslagen. Dat is zoals ik het bekijk. De mogelijkheid dat de gebeurtenissen met de slachtoffers destijds toch plaats zouden kunnen hebben gevonden, stond niet meer open. Mondje dicht. Indien de slachtoffers wel over de werkelijkheid spraken, dan is hen, de ouders en de hulpverleners van toen iets heel belangrijks ontnomen door de golf van skepsis destijds: erkenning. Ik doel hier op de zedenzaak die eind jaren 80 van de vorige eeuw in Oude Pekela speelde. Voorale duidelijkheid: Zo is die zaak op mij overgekomen. Ik beschrijf hier mijn eigen visie erop.

Er zijn mensen die beweren dat de backlash soms doelbewust in gang wordt gezet…..dat de daders machtig zijn en met backlashen dan willen voorkomen dat er verder serieus onderzoek komt. Ik laat mijn opvatting daarover in het midden. Ik ben wel van mening dat het backlashmechanisme in alle gevallen die ik heb bestudeerd zijn route koos met alle gevolgen van dien.

Een verder oordeel over

  • wel of geen backlash,
  • terechte of onterechte backlash,
  • doelbewust in werking zetten van het backlashmechanisme  of geen doelbewust in werking zetten van ’t  backlashmechanisme

laat ik aan de lezers over.

Hieronder volgen enkele linken naar de pagina’s met berichtgeving in pers e.a. over situaties waarin ritueel misbruik en seksueel misbruik van kinderen op grote schaal worden genoemd:

 

Comments are closed.