ook een heftig filmpje. Misschien
herkent u/jij, lezer, er iets in. Mocht je daarna informatie, begeleiding
of hulpverlening wensen, dan ben ik te mailen: counselingpraktijk@planet.nl
of bel: 06-55168867.
Nee, niemand zal hier veel namen kunnen vinden van de mensen
die mij hun verhaal hebben gedaan. Kindermishandeling, seksueel misbruik
en emotionele mishandelingen passeerden de revue wanneer ik met enkelen
van hen sprak. Met stijgende verbazing las ik de verslagen van mensen die
tot in het diepst van hun ziel gekraakt zijn door die door hen ervaren
mishandelingen.
Velen lopen rond met de ballast van nare herinneringen aan
hun verleden. Sommigen kunnen het onder woorden brengen. Ik denk dat zij
de meest gelukkigen zijn onder de slachtoffers van, in mijn ogen,
gebeurtenissen en verschijnselen die als 2 druppels water lijken op de
gebeurtenissen en verschijnselen van mensen die slachtoffer zijn van
destructieve controletechnieken. De anderen……zij die zelfs niet stiekem
hun verhaal hebben durven doen omdat ze niemand meer vertrouwden, zijn de
grootste slachtoffers van een mijns inziens pijnlijke gevolgen hebbende
uitleg van het geloof.
Dat er in het algemeen niet veel namen zullen verschijnen van
de mensen die zoveel leed hebben gekend en kennen, tekent de enorme angst
van deze mensen voor de macht die zij de Noorse Broeders toedichten.
Enkele ex-noorse broeders willen hun verhaal wel anoniem ventileren.
Ik vind dat wanneer zoveel mensen vertellen over de meest extreme
vormen van mishandeling, de leiding van de beweging waarover de mensen
dan vertellen en natuurlijk ook alle huidige leden van die beweging, er
op z’n minst naar zouden moeten luisteren. Het betreft niet enkele mensen
die zich slachtoffer voelen. Het gaat om veel mensen, die met moeite hun
levenspad opnieuw invulling proberen te geven. Jonge mensen die problemen
hebben met de nieuw te vinden invulling. Zij zijn het die tussen wal en
schip dreigen te vallen. Zij zijn het die vertellen door de naasten en
vrienden die nog binnen de Noorse Broeders bivakkeren, wreed genegeerd te
worden. Genegeerd, notabene juist nu ze de naastenliefde: de liefde van
hun naasten, nodig hebben. Ouders die hun kinderen de deur hebben
gewezen, Broers en zussen, die hun jongere broertje/zusje of oudere
broer/zus in de goot laten liggen…..alleen maar omdat die zich niet
kan/wil verenigen met de normen en waarden van de NB….?
Ik ben ervan overtuigd, uitgaande van de verhalen die mij dan
ter ore zijn gekomen, dat de ouders, broers, zussen en vrienden die een
naaste zo in de steek laten, zich niet bewust zijn van de gevolgen die
hun afwijzing en uitwijzing hebben gehad. Ik geloof erin dat het mogelijk
zal zijn om een brug te slaan tussen degenen die zich verstoten voelen en
de dierbaren die in de groep gebleven zijn. Tenslotte leven we in een
vrij land en zijn contacten tussen verschillende culturen en de
gesprekken over verschillende zienswijzen de basis voor vrede op aarde.
Contacten tussen dierbaren binnen en buiten de groep blokkeren, kweekt
haat en onbegrip. Communicatie vormt de levensader van iedere vrede. Dat
is mijn opvatting. Ik ben daarom een groot voorstander van gesprekken op
basis van wederzijds respect en gelijkwaardigheid. In dit geval doel ik
op contact en communicatie tussen de mensen die zich de outcasts van de
NB voelen en hun dierbaren die nog in de groep zitten. Ik doel natuurlijk
ook op open communicatie tussen leiding van de NB en ex-NB-ers. Ik hoop
dat zij de problemen zullen erkennen en het goede voorbeeld zullen geven
door het open gesprek met degenen die zich buiten gesloten voelen te
beginnen.
Om het starten van die discussie een handje te helpen, wil ik
jullie wijzen op een fantastisch gemaakte en intrigerende bioscoopfilm: THE
VILLAGE.
De film gaat over angst, isolatie, goedwillende mensen die in
een vreemde spiraal terecht komen en uiteindelijk zich gedwongen voelen
om met leugens en angst inboezeming hun idealen te beschermen. Het gaat
over mensen. Ga eens kijken. Wees niet bang…..en vooral: Spreek erover!….alsjeblieft.
Hieronder volgt een brief van een van de mensen die zich
slachtoffer voelt van het beleid van de Noorse Broeders. Zijn naam is
Andre Venema. Hij heeft ooit geprobeerd de handelswijzen van de NB aan te
kaarten. Daar heb je volgens mij moed voor nodig. Moed en volhardendheid.
Het heeft hem veel energie gekost. Alhoewel hij niet direct iets tegen de
nare gevolgen van de handelswijze van de NB, zoals Andre en anderen dat
ervaren, heeft kunnen doen, heeft hij mijns inziens zeer zeker een positieve
invloed gehad op het veranderen van de wet rondom het probleem van de
verjaring. Zijn aangifte werd geseponeerd vanwege verjaring. Tegenwoordig
wordt door de wetswijziging die er gekomen is, de verjaringstermijn
anders berekend. Het tellen gaat pas in vanaf de 18de
verjaardag van iemand die aangifte van iets dergelijks doet….als ik het
goed heb begrepen. Een hele vooruitgang lijkt me zo.
Na een reactie van mij op de brief van Andre, volgt een
indrukwekkend excuus en verklaring van Hennie. Hennie is een ouder die
zich geleidelijk is gaan realiseren wat het beleid van de NB met hem en
zijn kinderen heeft gedaan. Hij erkent de problematiek waar zoveel
slachtoffers, w.o. Andre, mee zijn gekomen.
* De brieven op mijn site zijn geplaatst na overleg en met nadrukkelijk
toestemming van de briefschrijvers.
.
Een slachtoffer aan het woord:
·Brief van Andre Venema aan mij:
Beste Sjoukje,
Naar aanleiding van je onderzoek naar het functioneren van de
Noorse Broeders, doe ik je de volgende informatie toekomen:
Na mijn aangifte tegen de Noorse Broeders zijn er vele
meldingen bij mij binnengekomen over misstanden binnen de Noorse Broeders
in het verleden.
Een aanmerkelijk deel daarvan, had betrekking op geestelijke-
en lichamelijke mishandeling. Een wat kleiner, edoch opmerkelijk
percentage had betrekking op: seksueel misbruik, incest en
verkrachtingen. De overige meldingen betreffen zelfmoord of een poging
daartoe. Klachten over discriminatie waren er ook.
De meldingen waren vaak zo schokkend….Er zijn 25 schriftelijke
verklaringen daarvan bij mijn aangifte gevoegd. Deze verklaringen zijn
bij justitie en een lid van de tweede kamer beland. Helaas bleek na
gedegen onderzoek, dat mijn aanklacht verjaard was. Op grond van
verjaring is mijn aangifte destijds geseponeerd. Nog een toevoeging aan
mijn aangifte betrof de stelling dat de Noorse Broeders mogelijk gezien
konden worden als een criminele organisatie. Dit deel van de aangifte
werd geseponeerd vanwege een gebrek aan bewijs.
Naast mijn aangifte zijn er nog eens 6 aangiftes gedaan door
slachtoffers van de Noorse Broeders tegen de Noorse Broeders. Helaas
bleken ook die aangiftes indertijd verjaard te zijn. In sommige gevallen
is er bij de politie een document op gemaakt omdat de aangiftes bij
voorbaat eigenlijk al verjaard bleken te zijn.
Volgens een aantal slachtoffers die bij mij melding hebben
gedaan van hun nare ervaringen met de NB, waren de meldingen slechts het
topje van de ijsberg. Ook viel mij op dat een aantal slachtoffers
doordrenkt leken van angst. Angst die volgens mij in de diepste zin van
het woord zijn oorsprong heeft in de verkeerde elementen in de leer van
de Noorse Broeders: Het wegnemen en breken van de wil van kinderen bij de
Noorse Broeders heeft volgens mij tot gevolg dat het kind zijn identiteit
verliest. Samen met de oproep dat Jezus binnenkort weer komt en dat de
zondige wereld door en door zondig en slecht is, lijkt de extreme angst
van de slachtoffers te verklaren.
Mijn uitgangspunt indertijd was, om de misstanden met de NB
op te lossen middels gesprekken met de leiders….in de veronderstelling
dat ook zij hun medewerking wel zouden willen verlenen aan het oplossen
van die misstanden. Al gauw bleek dat alleen al erkenning van het
probleem en het leed van de slachtoffers een probleem vormde bij de
leiding van de NB. Hun reactie kwam in de kern vaak hierop neer:
“Opvoeding is de verantwoordelijkheid van de ouders. Niet van ons.”
Daarbij volkomen voorbijgaand aan de invloed die de
verkondigingen van sommige leiders op de leden(ouders van kinderen) had.
Zo heeft bijvoorbeeld ene Enok Hansen in de jaren 1960 t/m 1970
verkondigt dat ouders hun kinderen moesten tuchtigen. Volgens Enok Hansen
moest dat tuchtigen niet met de hand gebeuren. De hand was bedoeld om te
zegenen. De enige oplossing voor dat dilemma was het gebruik van een
roede……(In vele tientallen gezinnen is het tuchtigen middels de roede
toen toegepast, met alle schadelijke gevolgen van dien. Mishandeling op
last van een verkondiging van een leider van de NB was geboren. Kindermishandeling
binnen de NB was geboren.
Vele ouders dachten er goed aan te doen om te tuchtigen. Wat
ze echter eigenlijk deden was middels mishandeling van de kinderen de
eigen wil en identiteit van het kind buigen naar de groepsidentiteit van
de NB. De eigen identiteit en wil van deze kinderen werd met het geweld
van de tuchtiging gebroken.
Dat de verantwoordelijkheid wel degelijk ook bij de leiders
ligt die de tuchtiging als juist middel verkondigden, is duidelijk.
Dat leiders van de NB geen verantwoordelijkheid nemen voor de
gevolgen van hetgeen er onder de vlag van de NB is verkondigd, zelfs de
verantwoordelijkheid van zich afschuiven……getuigt volgens mij van het
bestaan van een aantal gevaarlijke aspecten aan het geheel waarmee de
betrouwbaarheid van de leiders duidelijk ter discussie staat, vind ik.
Wanneer tientallen mensen verklaren dat zij in naam van Jezus
onder de vlag van de Noorse Broeders, in hun kindertijd gelagen zijn met:
stokken,vitragerails,ijzeren stofzuigerslangen,kapstokken met ijzeren
sierknoppen, een rubberen schaatshoes, twijgen,afvoerslangen van de
wasmachine enz, en de leiding van de NB er alles aan doet om die verhalen
onder de pet te houden en slachtoffers dood te zwijgen, dan vind ik dat
een teken aan de wand van heb ik jou daar.
De NB verwerpt sinds oktober 2001 openlijk
kindermishandeling. Ze hebben het, weliswaar doorlangs hen bepaalde kanalen,
kindermishandeling wel bespreekbaar gemaakt. Dat de handreiking naar de
slachtoffers uitblijft is vreselijk naar. De NB weigert de erkenning die
de slachtoffers verdienen te geven. Dit alles, terwijl de NB zegt de
liefde van Christus hoog in het vaandel te hebben staan. De slachtoffers
hebben daar weinig van gemerkt. Zij zijn weggehoond, worden ontweken en
genegeerd, net zoals de (schijn)heiligen in het voorbeeld van de
barmhartige Samaritaan. Dat is wat ik vind.
Ook andere mensen hebben geprobeerd tot verzoening en een
oplossing te komen. Al deze pogingen zijn stukgelopen op de harde schil
van de leiding van de NB. Ikzelf zal geen energie meer stoppen in het
benaderen van de leiding van de NB in Nederland. Veel slachtoffers zijn
dezelfde mening toegedaan. De slachtoffers weten dat ze niet de enigen
zijn door de contactdag die in 2002 onder de vlag van de VTM(=Vereniging
tegen Manipulatie) is gehouden. Die dag heeft veel slachtoffers moed
gegeven om te proberen het verleden een plaatsje te geven.
Ik ben niet uit op de ondergang van de NB, zoals sommigen
binnen de NB willen doen geloven. Ik heb het opgenomen voor de
slachtoffers die in stilte lijden. Er zijn mijns inziens kwalijke
elementen in de leer van de NB, die de leiding van de NB o.a. de macht
geeft om slachtoffers van hun leer niet serieus te nemen en hun verhalen
naar het land der fabelen te verwijzen. Sommige leden van de NB hebben zich
gepermitteerd kritisch denkenden en ex-noorse broeders te bedreigen met
de (geestelijke) dood. Soms hebben ze uiterst schadeaanrichtende laster
kunnen verspreiden met als doel de slachtoffers(kritisch denkenden,
slachtoffers van het geweld door tuchtigen en ex-noorse broeders) tot
zwijgen te brengen. Kortom, het niet erkennen door de leiding van de NB
van de slachtoffers en hun verhalen, lijkt tot erg veel extra leed en
onmenswaardige gebeurtenissen te hebben geleid. Het isook mede daarom van belang dat juist de
leiding van de NB de slachtoffers en hun verhalen alsnog gaat erkennen.
Natuurlijk zijn er binnen de NB ook vriendelijke en oprechte
mensen..Natuurlijk zijn er binnen de NB ook gezinnen waarin niet
mishandeld werd/wordt. Dat neemt echter niet weg dat er mensen bestaan
die onder de vlag van de NB en de leer van de NB als leidraad in hun
kindertijd ernstig zijn mishandeld. Zoiets dient aandacht te krijgen van
de leiding van de NB. Een aandacht die erop gericht dient te zijn om de
slachtoffers en hun verhalen te erkennen, opdat zij, de slachtoffers, hun
verleden een plaatsje kunnen geven…..om het werkelijk te kunnen
verwerken.
Sjoukje, jouw onderzoek naar de NB en je opstelling erin,
heeft bij veel slachtoffers van de Noorse Broeders respect afgedwongen.
Met name het feit dat je de basiselementen van de problematiek zo goed
kunt verwoorden vol begrip voor de gevoelens van de slachtoffers, heeft
veel waardering voor je geoogst. Ik hoop dat je voldoende informatie
ontvangt om je onderzoek tot een goed einde te brengen. Een evenwichtig
oordeel is hetgeen jij nastreeft. Dat is waarmee jij ook ons, de
slachtoffers, de ruimte hebt gegeven om ons gezichtspunt naar voren te
brengen.
Zelf wil ik nu verder met mijn leven. Ik wil het boek van de
NB graag sluiten. Ik heb me ontdaan van de dwangbuis van de NB en hoop
dat ik nu werkelijk een gelukkig leven kan leiden. Bedankt voor je
onderzoek en ik wens je alle goeds voor je toekomst.
Met vriendelijke groet,
Andre Venema.
Andre Venema en ik hebben elkaar een keer ontmoet. Het was
een fijn gesprek. Het was ook een intensief gesprek, omdat het onderwerp
voor zowel Andre als voor mij een emotioneel beladen onderwerp is. Andre
voelde en voelt zich slachtoffer. Ook ik ben, behalve
exit-counselor(=hulpverlenen aan slachtoffers van destructieve
controletechnieken, zoals slachtoffers van sektarisch getinte structuren
en slachtoffers van
loverboys, middels exitcounselingvaardigheden), schrijfster
over de mogelijke impact van destructieve controle, slachtoffer van een
sektarisch getinte structuur van een groep mensen. Ik ben slachtoffer in
de vorm van buitenstaander…..vooral kritische buitenstaander… en dus kop
van jut. Andre lijkt een slachtofferbinnen de beweging en was dat later ook lange tijd als kritische
buitenstaander…zo komt het op mij over.
Ik heb respect voor de wijze en oprechtheid waarmee hij het
probleem van de NB heeft benaderd en hoe hij dat met mij heeft willen
bespreken.
Het verlangen naar rust kan groot zijn na een periode zoals
Andre die heeft gekend. Ik begrijp dat maar al te goed en gun hem zijn
welverdiende rust.
Andre en ik zullen elkaar vast nog wel weer spreken en
ontmoeten……
daar waar het gaat over mensenrechten,
over het bestaan van bewegingen in onze samenleving die het
zelfbeschikkingsrecht, de eigen wil en identiteit van mensen, dreigen af
te nemen.
Sjoukje Drenth Bruintjes/’t Schrijvertje.
·De brief die Hennie aan mij heeft gemaild:
Beste Sjoukje,
Ik heb nog maar net kennis genomen van je onder zoek naar
sektes. Ik kan onderschrijven wat Andre naar buiten gebracht heeft en kan
nog steeds niet begrijpen dat het zo moeilijk voor ze(=noorse broeders)
is om te erkennen dat er wel degelijk gepreekt werd om je kinderen
te tuchtigen.
Het was zelfs zo dat je kritiek kreeg als je het niet volgens
de leer deed. Ik persoonlijk heb de nb( bewust met kleine letters) leren
kennen van heel dicht bij en de eerste contacten vonden plaats in mijn
woonplaats. Wat mij aansprak was de verkondiging van heiligmaking.
In het begin was er transparantie en geen ziekelijke
controle. Daar kwam verandering in toen het groter werd en er wat meer
vragen kwamen over de juistheid van de prediking. Dat het ziekelijk uit
de hand liep heeft vele in de problemen gebracht. Je kwam steeds vaker in
een isolement terecht, omdat je volgens de leer alles op moet geven:
er
kwamen steeds meer collectieve regels bij een kleine groep,
familie
vaarwel zeggen,
geen
kranten of tijdschriften,
voorgeschreven
kleding,
kinderen
niet op schoolreisje,
niet
op een verjaardagsfeestje van een klasgenootje,
al
helemaal niet ergens anders spelen, want dan werden ze
besmet met de wereld.
Ik persoonlijk ben bij de nb gekomen aan het begin van mijn
huwelijk en heb mijn kinderen daar gekregen en dus ook in de leer
opgevoed. Toen was ik nog overtuigd van de oprechtheid van de mensen die
je leerden en als je het na las stond het er ook.
Nu, vele jaren later, zie ik in dat ik mijn eigen verantwoordelijkheid
uit handen gegeven heb en niet zelfstandig meer beslissingen durfde te
nemen. Mijn kinderen hebben erg geleden ook al gingen wij in veel
dingen ons eigen gang omdat je van je kinderen hield. Wat de kinderen die
daar opgegroeid zijn betreft is er erg veel leed omdat er nog
steeds ontkenning is. WAT EEN HOOGMOED: ze prediken liefde onder elkaar
maar het tegen deel vindt er plaats! Wat zou erkenning al veel goed
maken. Nu is de jeugd die is weg gegaan nog steeds slachtoffer van leugens.
Er word je al snel duidelijk dat niemand te vertrouwen is.
Als je al vragen had en die stelde, dan moest je de uitleg
klakkeloos accepteren, want de broeders wisten het altijd wat goed voor
je was. Vragen omtrent de leer werden niet geaccepteerd en er werd ook
NOOIT gereageerd op je eventuele correspondentie. Dat was kennelijk te
bedreigend.
Ik zou nog wel even door kunnen gaan. Mijn aandeel hierin, is
dat ik mijn kinderen volgens die leer voor een groot aantal jaren heb
opgevoed. Gelukkig heb ik een goede relatie met mijn kinderen en
gaat het, na moeilijke jaren, heel goed met ze. Ik zou de mensen die zich
hier in herkennen willen zeggen:
Het is een plaatsvervangende erkenning, een oprecht EXCUUS
voor wat wij als ouders klakkeloos hebben opgevolgd( ik was volwassen)en
jullie kinderen.
Daaraan wil ik toevoegen: als je begrip en een
luisterend oor nodig hebt, dan wil ik er voor jullie zijn. Ik wil er
nog bij opmerken, dat ik nog wel steeds geloof.
Ik wil jullie een hart onder de riem steken Ik ken verschillende
van jullie nog en wil zeggen:
ik hou van jullie en ik hoop van harte het allerbeste
Hennie.
Sjoukje Drenth Bruintjes/‘t Schrijvertje aan het woord:
De heer van der Linden heeft mij sinds de publicatie van mijn
website reeds enkele malen gebeld. NB-ers en exNB-ers zullen hem wel
kennen. Voor de andere lezers onder ons; De heer van der Linden is zoals
hij het zelf omschrijft: verantwoordelijk als leidinggevende aan de
Noorse Broeders in Nederland.
Van hem heb ik, enige literatuur over de NB mogen ontvangen,
omdat ik onderzoek doe naar de structuur van de Noorse Broeders.
Afgelopen week, nam hij weer contact op per telefoon. Ik heb
met hem besproken waarom ik vind dat de NB op veel van haar terreinen
kenmerken vertoond die als 2 druppels water lijken op destructieve
controletechnieken en dat die kenmerken voor nare gevolgen lijken te
hebben gezorgd.
Hij heeft mij destijds toegezegd te zullen nadenken over het
geheel. Ik wil benadrukken dat het gesprek vriendelijk is verlopen en dat
ik hoop heb op enige welwillendheid van de heer van der Linden t.o. het
officieel gaan erkennen van het feit dat er mensen zijn die slachtoffer
zijn van het beleid van de NB.
Op vragen over het verdere verloop van contacten over de
NB-kwestie met de heer van der Linden, kan ik op dit moment slechts
reageren met de constatering “ dat ik sinds dat telefoongesprek niets
meer van de heer van der Linden zelf heb vernomen”. Maar o.k., wat nog
niet is kan nog komen.
Ik vind het belangrijk te blijven proberen om leidinggevenden
in de NB te laten nadenken over o.a.:
§erkenning van
het feit dat er mensen zijn die zich slachtoffer voelen,
§stoppen met,
volgens de verhalen en beleving van mensen die zich bij mij met klachten
hebben gemeld, het uiterst bedenkelijke buitensluiten van mensen die er
net even anders over denken dan de leiding binnen de NB. De
contactbreuken tussen dierbaren binnen de NB enerzijds en de dierbaren
buiten de NB anderzijds zorgen voor veel menselijk leed.
§het aangaan
van de dialoog met de mensen die zich slachtoffer voelen van de NB,
Dreigementen en/of naar dreigementen ruikende activiteiten,
zullen
onmiddellijk,
zonder
aanziens des persoons,
worden
neergelegd bij daarvoor passende instanties”!
* Nogmaals: De brieven van Andre en Hennie aan mij zijn op
verzoek van en in overeenstemming met Andre en Hennie gedaan. Mensen die
mij informatie hebben gegeven over hun situatie t.o.v. de noorse Broeders
en/of ook andere bewegingen in onze samenleving hoeven niet bang zijn dat
hun verhaal ook op het internet zal verschijnen. Ik ga met respect voor
ieders eigen wil, identiteit en wensen, met de gegevens om. Mensen die
kenbaar hebben gemaakt anoniem te willen blijven en mensen die niet
nadrukkelijk kenbaar hebben gemaakt dat ze hun verhaal publiek wensen te
maken, hoeven niet bang te zijn voor publicatie van hun gegevens.
U kunt gratis een orienterend gesprek voeren met Sjoukje
Drenth over uw probelamtiek. Natuurlijk kunt u via deze telefoonlijn of
via vermeld mailadres afspraken maken voor:
consult in de
praktijk
telefonisch consult
consult per mail
consult via skype
met webcam
consult via MSN met
webcam
U kunt in de regio
ook een huisbezoek/visite aanvragen
lezing/workshop/training
aanvragen
offerte vragen voor
een opdracht die onder sportconsultancy valt
