Ritueel
Misbruik is het herhaaldelijk en systematisch seksueel, lichamelijk
en psychisch misbruiken van kinderen door volwassenen als onderdeel van
hun satanische verering(Kelly, 1988).
Het
verschil met seksueel misbruik zit met name in het meer extreme karakter
van het misbruik. Kelly schrijft dat o.a.
de hieronder genoemde zaken meer voorkomen bij slachtoffers van
ritueel misbruik dan bij slachtoffers van seksueel misbruik:
meer en
ernstiger vormen van seksueel misbruik
vaker
onderwerp van pornografische films en foto’s
Volgens
mij kan je backlashen het beste omschrijven als
een mechanisme waarmee het belang of de werkelijkheid van hetgeen iemand
vertelt ondermijnd wordt. Summit (1985)
onderscheidt verschillende backlashmechanismen
die de erkenning van het bestaan van ritueel misbruik ondermijnen:
zelfbescherming:
Mensen geloven liever dat in een rechtvaardige en eerlijke
samenleving kinderen gelukkig en zorgeloos kunnen opgroeien.
Verhalen over misbruikte kinderen worden daarom met skepsis ontvangen.
Slachtofferonderdrukking:
Als een kind niet direct het verhaal vertelt en geen conventionele
misdaad beschrijft, dan rust het probleem van de bewijslast op de
schouders van dat kind.
Een
niet-adequaat onderzoek en evaluatie gekoppeld aan een gebrek aan
kennis over het fenomeen
Een “kill the messenger”syndrome
(Het probleem van de boodschapper die het slechte nieuws
vertelt….zie de Griekse mythes waarin de boodschapper van slecht
nieuws, ook al was dat de werkelijkheid, soms werd gedood)
Mijn
ervaring is dat deze mechanismen ook gelden voor de andere begrippen
hierboven e.a. zoals:brainwash, mps, satanisch
ritueel misbruik, sektes e.a.
Als
voorlichter/exitcounseler(=hulpverlener aan
slachtoffers van brainwash:sektes,loverboysstructuren etc.) over de mogelijke impact,
werking en mogelijke ondermijning van destructieve gedragscontroletechnieken,
ontmoet ik zeker het backlashen in vol ornaat.
Machtsstructuren die zich van destructieve gedragscontroletechnieken bedienen om hun
structuur te handhaven zijn veelal de opponenten van mijn werk als exitcounseler. Daarover meer op de pagina over backlashen.
Er
zijn wetenschappers die de problematiekvan
sektes, ritueel misbruik, seksueel misbruik op grote schaal e.d. naar het
land der fabelen verwijzen. Echter, er zijn ook wetenschappers die de
problematiek wel erkennen. Onder wetenschappers zijn de meningen over het
wel of niet bestaan van deze zaken dus verdeeld.
Ik
ben het eens met de wetenschappers die genoemde nare fenomenen hier wel
erkennen. Met deze opvatting is helemaal niks mis..en met mij is ook niks
mis.
Ik
ben geen wetenschapper. Ik ben een veldwerker, ontmoet de mensen zelf:
Een
erkende hulpverlener die zich, naast haar werk op het terrein van
counseling en het terrein van sportconsultancy, is gaan interesseren voor
de problematiek van slachtoffers van destructieve gedragscontroletechnieken:
slachtoffers van sektes, slachtoffers van loverboys etc. Van het een kwam
het ander. De aanpak die ik koos, o.b.v. de
kennis van de werking van destructieve gedragscontroletechnieken
en de mogelijkheden om de impact ervan te ondermijnen, bleek te werken.
Maar niet alleen bij slachtoffers van sektes, maar ook in situaties waar
men in eerste instantie niet aan denkt: slachtoffers van loverboys
bijvoorbeeld.
Inmiddels
is mijn werk op het terrein van exitcounseling
en de werking van destructieve gedragscontrole door meer en meer mensen
erkend: hulpverleners, slachtoffers en hun familie, studenten, allerlei
andere instanties. Ik word daarom nogal eens gevraagd voor het verzorgen
van een lezing of workshop op dit terrein. En natuurlijk sta ik de media
ook weleens te woord. Maar u begrijpt in het kader van mijn inzet als exitcounseler en het fenomeen van backlash
vast wel, dat er mensen zijn die de erkenning van mijn kennis en ervaring
een doorn in het oog is. Onder hen de machtsstructuren die zich bedienen
van destructieve controletechnieken. Een enkele keer kom ik ook weleens
een zogenaamde ( volgens wikipediataal)* “Internet-trol
