Backlash wordt
vooral als effect gesignaleerd in situaties die gekenmerkt worden door
beschrijvingen ervan m.b.v. termen zoals brainwash,
sekte, MPS/DIS enritueel
misbruik.
Aan deze begrippen kleeft onbegrip en ongeloof.
Volgens mijn visie zorgt juist de bizarheid van genoemde verschijnselen
voor het onwerkelijk overkomende karakter van dit soort fenomenen, voor
dat ongeloof en onbegrip. Mede daardoor kunnen deze verschijnselen in de
samenleving bestaan, zonder dat er een haan naar kraait. Wanneer er dan
toch mensen zijn, die ervaringen vertellen welke op het bestaan van
bovengenoemde situaties kunnen duiden, dan treedt een mechanisme in
werking waarmee al hetgeen deze mensen zeggen niet meer serieus wordt
genomen door een belangrijk deel van de samenleving: BACKLASHEN.
Volgens mij kan backlashen
het beste omschreven worden als: “ een mechanisme waarmee het belang of
de werkelijkheid van hetgeen iemand vertelt ondermijnd wordt”.
Summit (1985)
onderscheidt verschillende backlashmechanismen
die b.v. de erkenning van het bestaan van
ritueel misbruik ondermijnen:
zelfbescherming: Mensen geloven liever dat in een
rechtvaardige en eerlijke samenleving kinderen gelukkig en zorgeloos
kunnen opgroeien. Verhalen over misbruikte kinderen worden daarom
met skepsis ontvangen.
Slachtofferonderdrukking: Als een kind niet direct het
verhaal vertelt en geen conventionele misdaad beschrijft, dan rust
het probleem van de bewijslast op de schouders van dat kind.
Een niet-adequaat onderzoek en evaluatie gekoppeld aan een
gebrek aan kennis over het fenomeen
Een “kill the messenger” syndrome (Het probleem van de boodschapper die
het slechte nieuws vertelt….zie de Griekse mythes waarin de
boodschapper van slecht nieuws, ook al was dat de werkelijkheid,
soms werd gedood)
Exitcounseler
Als voorlichter en als hulpverlener in de rol van exitcounseler m.b.t. de mogelijke impact, werking en
mogelijke ondermijning van destructieve gedragscontroletechnieken
(brainwash), ontmoet ik zeker het backlashen in vol ornaat met de regelmaat van de
klok. Machtsstructuren die zich van destructieve gedragscontroletechnieken
bedienen om hun structuur te handhaven zijn veelal de opponenten van mijn
werk als exitcounseler. Het zijn deze
structuren die volgens mijn inzichten dankbaar gebruik maken van backlash en/of de uitkomsten van het backlashmechanisme.
Het zijn in dit geval de sektarisch getinte
structuren die er geen belang bij hebben dat er meer bewustwording in de
samenleving ( en mogelijk bij hun recruten)
ontstaat over de werking en mogelijke impact van destructieve gedragscontroletechnieken. Wanneer de geluiden van
slachtoffers van die dwingende beinvloedingstechnieken
en de uitleg van de exitcounseler over de
werking van die nare psychotrucs erkenning
dreigen te krijgen, ontstaat de backlash. Soms
gaat het om een enkele poging om de zeggingskracht van slachtoffers en
hulpverleners te ondermijnen. Soms gaat het om heuse intimidatie en neemt
de backlash de vorm van een hetze aan.
Fatsoensnormen worden zonder blikken of blozen door de backlashers zonder enig probleem overschreden.
Beledigingen van innerlijk en uiterlijk maken soms onderdeel uit van de
fanatieke backlasher. Liegen en beweren dat de
critici van de structuur gek zijn of onbekwaam hanteren ze als tool.
Slachtoffers en hulpverleners op dit terrein, kunnen
zich daar niet eenvoudig tegen weren.
Doel van de backlash is
natuurlijk het snoeren van de monden van de slachtoffers en hun
hulpverleners. Daarvoor worden dan allerlei onjuistheden over hen, alsof
die onjuistheden de enige echte waarheid vormen, de wereld ingeschopt.
(leugens, bedrog, laster, smaad e.d. worden daarbij niet geschuwd)
Onjuistheden die ervoor moeten zorgen dat niemand in de samenleving de
slachtoffers en hun hulpverlener nog serieus neemt. Subtiele wijzigingen
aan de werkelijkheid worden gebruikt om de backlash
vorm te geven en daarmee wordt het backlashverhaal
over een slachtoffer/hulpverlener geponeerd als de enige waarheid.
Stellingen, vermoedens worden zonder objectieve toetsing onterecht als
feiten aangenomen, van waaruit de aanhanger van de sektarische structuur
dan een negatief verhaal opbouwt over slachtoffer en/of hulpverlener. Soms
komt het backlashen uit onverwachte hoek.
Vervolgens wordt natuurlijk steeds weer opnieuw
juist dat onjuiste verhaal over slachtoffer, hulpverlener e.d. opgediept
en benadrukt om nieuwe backlash de schijn van
werkelijkheid te geven.
Exitcounselers en
slachtoffers van destructieve gedragscontrole kunnen dit slechts
beschouwen en hier en daar een weerwoord geven indien men daarom wordt
gevraagd.
De backlashers in
dergelijke situaties hopen dat het publiek voor hun verzinsels valt, dat
slachtoffers en hulpverleners er zo moe van worden dat ze vanzelf
ophouden hun mond open te doen over de situatie waarin destructieve
gedragscontrole slachtoffers heeft gemaakt.
Er zijn situaties denkbaar waarin het backlashmechanisme onbewust in werking treedt, maar
de backlash die ik als exitcounseler
moet weerstaan is meestal een doelbewuste poging om mijn
zeggingskracht en die van de slachtoffers van een gesloten sektarisch
getinte structuur, te ondermijnen. Het is een begeleidend verschijnsel
voor een exitcounseler. Een niet zo leuk aspect
aan dit beroep. Zeker vervelend wanneer de backlasher
machtig is en kans ziet dat de leugen regeert, maar gelukkig heeft een backlasher niet altijd succes.
De glimlach van helende slachtoffers, de hereniging
van gezinnetjes…de hereniging van kinderen en ouders met elkaar…dat is
waar ik het exitcounseler zijn voor wil doen.
“Overdosis skepsis”
In situaties die beschreven worden als ritueel
misbruik, ontmoeten we alle genoemde begrippen met dat onwerkelijk
overkomende karakter: ritueel misbruik, MPS/DIS/sekte,brainwash……
Sceptici vinden in deze begrippen afzonderlijk al
een belangrijke bron van hun bestaan. Ritueel misbruik situaties bevatten
vaak al deze afzonderlijke begrippen. Daarmee is ritueel misbruik een
grote magneet voor skeptici, denk ik.
Een gezond beetje skepsis
is ook mij niet vreemd. Ik vind dat niet verkeerd.
Echter, er zijn ook mensen die skepsis
tot doel lijken te hebben verheven en in hun benadering van een fenomeen
of problematiek alle objectiviteit duidelijk verliezen: Deze skeptici bewijzen de wetenschap en de werkelijkheid
allesbehalve een dienst. Zij lijken wel slachtoffer te zijn van een
“overdosis skepsis”. Allerlei argumenten tegen
hun vooringenomen standpunt, worden door hen van tafel geveegd en
aangepast aan het reeds door hen ingenomen standpunt. Dat heeft niets
meer met een gezond beetje skepsis te maken.
Het heeft ook helemaal niets met objectiviteit te maken. Een “overdosis skepsis” is op klompen door de porseleinkast wandelen
waarmee de slachtoffers van fenomenen als ritueel misbruik, brainwash e.d. veel onrecht aan wordt
gedaan….Dergelijke skeptici zorgen in dat geval
voor de backlash in dergelijke situaties. Dat
is een ramp voor eventuele slachtoffers en andere betrokkenen die zich
inzetten voor de slachtoffers……volgens mijn visie.
Een belangrijke vraag in
deze:
Kennen we dan voorbeelden van backlasheni.g.v. seksueel/ritueel misbruik van kinderen?
Ik stel deze vraag specifiek m.b.t. situaties van
seksueel/ritueel misbruik, o.a. omdat daarin vaak ook de andere backlashgevoelige begrippen en situaties bestaan ( brainwash, hersenspoelen, sekte e.d.).
Er zijn over de hele wereld gebeurtenissen waarin
ritueel misbruik, ook op grote schaal, wel genoemd wordt. Het is een
misvatting te denken dat het alleen maar om een paar verhalen uit de
Verenigde Staten gaat. Ook in Europa, in Nederland en in de ons
omringende landen zijn talloze situaties bekend waarin voorbeelden van
ritueel misbruik door slachtoffers, ouders van slachtoffers,
professionele hulpverleners e.a. worden beschreven.
Alle gevallen hebben volgens mij o.a. het volgende
gemeen:
de slachtoffers zijn veelal jonge kinderen
het gaat om meerdere slachtoffers
de verhalen zijn zo bizar dat ze op de samenleving
onwerkelijk overkomen
skeptici hebben zich
vrijwel onmiddellijk op de situaties gestort en geconcludeerd dat de
verhalen niet geloofwaardig zijn. Zij concludeerden veelal dat de
verhalen berustten op fantasie en dus niet kloppen.
Het feit dat het kinderen zijn die hun verhaal hebben gedaan
en dat het om zeer bizarre verhalen gaat, hebben skeptici
gebruikt als reden voor hun conclusie: de kinderen hebben immers een
grote fantasie.
Kritiek op de onderzoeksmethode van de politie of
wetenschappers en eventueel hulpverleners was veelal een andere reden
voor het ontkennen van het gebeuren.
O.b.v.
genoemde gemeenschappelijkheden, ben ik geneigd om voor het vormen van
mijn eigen opvatting zeker te concluderen dat er in alle genoemde
gevallen wel sprake is geweest van de werking van het backlashmechanisme.
Nadat ik de media en andere berichtgeving omtrent dergelijke zaken nogeens bestudeerd had, was het voor mij duidelijk
dat de backlash in vol ornaat zijn werk heeft
gedaan. De skeptici van deze gebeurtenissen
zijn ruim aan het woord geweest in de media. De slachtoffers, ouders van
slachtoffers, positief bij de slachtoffers betrokken hulpverleners werden
vrijwel allemaal in een hoek gedrukt van waaruit zij weinig meer konden
doen in het kader van hun strijd voor erkenning van de problematiek van
de slachtoffers. Slachtoffers werden geconfronteerd met de uitspraken dat
hun verhalen voort zouden zijn gesproten uit een bloeiende fantasie.
Ouders, de slachtoffers en ouders ondersteunende hulpverleners en
leerkrachten werden voor “gek”versleten of werd ondeskundigheid verweten.
Er is in een bepaalde situatie zelfs eens een student geweest die
beweerde dat een voorval waarin ritueel misbruik en seksueel misbruik van
kinderen op grote schaal werden genoemd, slechts op fantasie en
massahysterie berustte. Skeptici vulden het
verhaal van die man aan met verwijten van ondeskundig onderzoek en
verkeerde interviewtechnieken jegens professioneel betrokken
hulpverleners en politie. Een wetenschapper vulde de skeptici
op zijn beurt aan en noemde het item van ritueel misbruik slechts
verwijtend een “nouvelle cuisine” in hulpverlenersland.
Kortom: Volgens mij werd deze situatie waarin seksueel misbruik van
kinderen op grote schaal en ritueel misbruik werden genoemd werd naar het
land der fabelen verwezen door een aantal skeptici,
een student die wilde promoveren en een wetenschapper. Hier en daar
verschenen ook de bekende mensen die verhalen van incest vrijwel altijd
naar het land der fabelen verwijzen ten tonele met hun reden om de
verhalen van de slachtoffers tot “sprookjes”te bestempelen. Het onderwerp
van gesprek was niet meer het verhaal van de slachtoffers. Er werd
gehakketakt over interviewtechniek, onderzoeksmethodes e.d. Dat tegen
deze skepsis ernstige kritische geluiden
ontstonden van andere gerenomeerde
wetenschappers, de slachtoffers, betrokkenen, hulpverleners etc. kon het
lawaai van de ontstane hilariteit over de vermeende massahysterie in
combinatie met de bizarre en daarmee onwerkelijk overkomende verhalen van
de slachtoffers die hun verhaal hadden gedaan niet overstemmen.
Dit lijkt me backlash in
vol ornaat.
De slachtoffers en de hun mentaal ondersteunende
omgeving liepen met hun hoofd tegen de muur. Uiteindelijk zweeg het
merendeel van hen. Murwgeslagen. Dat is zoals
ik het bekijk.
De mogelijkheid dat de gebeurtenissen met de
slachtoffers destijds toch plaats zouden kunnen hebben gevonden, stond
niet meer open. Mondje dicht.
Indien de slachtoffers wel over de werkelijkheid
spraken, dan is hen, de ouders en de hulpverleners van toen iets heel
belangrijks ontnomen door de golf van skepsis
destijds: erkenning.
Ik doel hier op de zedenzaak die eind jaren 80 van
de vorige eeuw in Oude Pekela speelde. Voor ale
duidelijkheid: Zo is die zaak op mij overgekomen. Ik beschrijf hier mijn
eigen visie erop.
Er zijn mensen die beweren dat de backlash soms doelbewust in gang wordt gezet…..dat de
daders machtig zijn en met backlashen dan
willen voorkomen dat er verder serieus onderzoek komt.
Ik laat mijn opvatting daarover in het midden.
Ik ben wel van mening dat het backlashmechanisme
in alle gevallen die ik heb bestudeerd zijn route koos met alle gevolgen
van dien.
Een verder oordeel over
wel of geen backlash,
terechte of onterechte backlash,
doelbewust in werking zetten van het backlashmechanismeof geen doelbewust in werking
zetten van ’tbacklashmechanisme
laat ik aan de lezers over.
Hieronder volgen enkele linken naar de pagina’s met
berichtgeving in pers e.a. over situaties waarin ritueel misbruik en
seksueel misbruik van kinderen op grote schaal worden genoemd:
of kwam er een tipje van
de sluier van een enge wereld boven water tijdens de affaire in Oude
Pekela
en is het gebeuren door
de werking van het backlash-mechanisme in de
hoek van massahysterie beland en is vervolgens alle werkelijkheid en
zeggingskracht ervan vernietigd.....
U kunt gratis een orienterend
gesprek voeren met Sjoukje Drenth over uw probelamtiek.
Natuurlijk kunt u via deze telefoonlijn of via vermeld mailadres
afspraken maken voor:
·consult in de praktijk
·telefonisch consult
·consult per mail
·consult via skype met webcam
·consult via MSN met webcam
·U kunt in de regio ook een
huisbezoek/visite aanvragen
·lezing/workshop/training
aanvragen
·offerte vragen voor een
opdracht die onder sportconsultancy valt
.jpg)