Inleiding

Vragen en antwoorden uit de geschiedenis, uit een tijd ver voor de start van mijn huidige Counseling en Consultancy Praktijk.

Ik was nog niet actief als exitcounseler en counselor.

Ik was wel lerares lichamelijke opvoeding, dansdocente, personal trainer, sportcoach en sportconsultant met een zelfstandig sportadviesbureau.

Daarnaast was ik echter ook iemand die zich verdiept had in de werking en impact van destructieve gedragscontroletechnieken, na een aanvaring met een sektarisch getinte structuur en het verlies van een paar vrienden daaraan.

Ik wilde meer weten van de bizarre truc die een paar van mijn vrienden een bizarre groepsstructuur had ingetrokken. Natuurlijk wilde ik dat gaan begrijpen. Op een dag werd me door een van die vrienden verteld dat ik van de groepsstructuur gekwetst moest worden.

Alhoewel dat toch erg ongeloofwaardig op me overkwam, bleek al gauw dat dit onwaarschijnlijke toch de werkelijkheid zou worden. Het bleef niet bij negatief geroddel binnen die structuur. Er ontstonden heuse dreigementen, intimidaties op straat en nare anonieme beschuldigingen(toen nog niet via het internet , want er was nog geen mail of internet in die tijd).

Die situatie liep meer en meer uit de hand.

Tot dan had ik er met niemand over gesproken. Zwijgen en pogingen doen de situatie in normaler vaarwater te krijgen met vriendelijkheid en communicatiepogingen waren de middelen die ik tevergeefs ongeveer 3 jaar lang heb gebruikt. Tot mijn grote spijt moest ik toch anders op het gebeuren gaan reageren: Het zwijgen heb ik destijds verruild voor het spreken. Zwijgen kan goud zijn, maar voor slachtoffers van intimidatie en geweld leidt dat mijns inziens veelal niet tot het oplossen van dat probleem. Spreken en laten zien wat er gebeurde bleken de wondermiddelen. Althans voor het dimmen van de intimiderende bejegeningen.

In een reactie ergens op deze pagina, gebruik ik voor de periode waarin ik alleen stond tegenover een grote machtsstructuur, zweeg en door die niets-ontziende structuur werd opgejaagd en geïntimideerd weleens het begrip “James Bond”. Dat ik hier m.n. doel op het onwerkelijke karakter en extremiteit van de situatie waarin ik me in mijn uppie met mijn rug tegen de muur tegenover een grote machtsstructuur voelde staan, lijkt me wel helder…..maar ik licht het even toe voor mensen die meer negatieve dingen achter het gebruik van het “James Bond”-begrip zoeken. Ik was juist geen James Bond. Ik kon me niet zo makkelijk aan de druk van de machtsstructuur onttrekken als je in films weleens ziet: Ik had destijds en heb nu noch steeds namelijk maar 2 middelen die mij te dienste staan: zwijgen of spreken.

U begrijpt natuurlijk wel, dat sektarisch getinte machtsstructuren en andere personen die destructieve gedragscontroletechnieken gebruiken mij zelfs mijn enige middel af wilden en willen nemen. O, ik mag nog wel spreken…zolang ik dan maar niet gehoord wordt..serieus genomen wordt…

Tussen de periode waarin ik die aanvaring had en het moment waarop ik met mijn praktijk ben gestart, ligt ongeveer 10 jaar studeren, ervaring opdoen, communiceren met/boeken lezen van allerlei mensen die op de een of andere manier betrokken waren bij de problematiek van dwingende beinvloedingstechnieken: Specialisten exitcounseling zoals o.a. de pedagoog Michael Langone Phd., de arts dr. Jana Lalich Phd . Ook heb ik boeken/artikelen gelezen van Steven Hassan en Rick Ross, professor Anderson en professor Kind. Natuurlijk las ik ook werken van andere wetenschappers. Wetenschappers die het bestaan of de impact van destructieve gedragscontrole, sektes e.d. in twijfel trekken.

Op basis van al hetgeen ik erover gelezen, gesproken, gezien en ervaren had, was en ben ik het eens met de wetenschappers en exitcounselers die waarschuwen voor de impact van sektarisch getinte structuren, voor de impact van destructieve gedragscontroletechnieken. Ik ben het niet alleen met ze eens. Ik ben nu, vele jaren later, zelf exitcounseler en verzorg lezingen en workshops op dit terrein. Hulpverlenen en voorlichten over dit fenomeen zijn onderdeel van mijn functioneren als exitcounseler. Om misverstanden te voorkome: Het is belangrijk te weten dat een exitcounseler nooit tegen de zin van een mens gaat exitcounselen. Hierin onderscheiden exitcounselers zich principieel van de deprogrammeurs van vroeger in de Verenigde Staten. Exitcounselers zoals ik zijn principieel tegen het deprogrammeren onder dwang. Wetenschappelijk onderzoek ondersteunt het mogelijke succes van het exitcounselen. Men heeft kunnen aantonen dat deprogrammeren onder dwang 9 van de 10 keer niet beklijfd. Exitcounselen kan een lang proces zijn, maar geeft de slachtoffers van destructieve gedragscontrole vanaf dag 1 in het begeleidingstraject het zelfbeschikkingsrecht terug. Dat vind ik mooi aan dit vak als onderdeel van mijn praktijk.

Ik hoop met deze inleiding de lezers van dienst te zijn en voldoende kader te hebben gegeven voor deze pagina om misverstanden te voorkomen.

Voor meer informatie over mij, mijn opleiding en ervaring, verwijs ik graag naar mijn

CV Sjoukje Drenth-Bruintjes

Meer informatie over de praktijk kunt u vinden op: www.counselingpraktijk.nl

Wilt u meer weten over destructieve gedragscontrole: www.sektehulp.nl

Deel 3:

Zwijgen helpt niet

Spreken is goud!

“Er is niks mis met jou, wanneer jij je mond open doet over geweld!”

STP?

Serenity, Tranquility, Peace….Volgens verschillende publicaties over deze drug, is de drug uitgevonden omdat er mensen waren die een combinatie zochten van “meer energie en alertheid”(amfetamineachtig)en “ontspannen over de wereld stappen”(werking LSD), waarbij informatieverwerking en waarneming toch wel intact zouden blijven.

Men combineerde toen mescaline met amfetamineachtige en dat resulteerde volgens de publicaties in STP. Of dat echt klopt, weet ik niet. Het klinkt wel logisch.

STP is wel een gevaarlijke drug. Een van de gevaren van het gebruik ervan is: tolerantie. Dat wil zeggen dat een gebruiker steeds meer van dat spul nodig heeft om hetzelfde verlangde resultaat te behalen. Een overdosis ligt daardoor altijd op de loer. Wanneer gebruiker een tijdje niets gebruikt, zal de tolerantie weer afnemen. Het gevaar daarvan is weer dat de hoeveelheid die de gebruiker eerder nodig had voor zijn/haar verlangde resultaat, na een tijdje “geen gebruik”een overdosis kan zijn.

Stoppen met gebruik en nooit gebruiken zijn volgens mij de beste opties.

Mensen die vastzitten in sektarisch functionerende groepen doen gemeen naar de mensen die buiten de groep staan en tegelijkertijd een plekje in hun hart hebben. Waarom?

De groepscultuur eist het negeren van,intimideren van en gemeen doen tegen mensen buiten de groep waarmee emotionele banden bestaan. De macht heeft een dergelijk beleid tot onderdeel van de groepscultuur gemaakt. Dit alles natuurlijk, omdat de macht in zo’n structuur de emotionele banden met mensen buiten de groep als gevaar ziet voor het voortbestaan van zijn/haar/hun macht. Wanneer zulke buitenstaanders ook nog kritisch denkenden zijn, vormen ze in de ogen van de macht een extreem groot gevaar.

Een antwoord op de vraag hierboven is niet genoeg. Er zijn meer mogelijkheden:

Ø Angst voor represailles van de macht wanneer toch vriendelijk wordt gedaan tegen buitenstaanders

Ø Een denkbox-blokkade. Mensen binnen dergelijke structuren wordt middels onethische beinvloedingstechnieken aangeleerd te denken volgens de uitgezette lijnen van de macht. Die “richtlijnen bestaan vaak uit “vooroordelen, veralgemeniseringen waar die niet passen, dehumanisering, angstinboezeming voor overtreding van de richtlijnen enz.

Ø Verkeerde beeldvorming door Hypnose

Ø Verkeerde beeldvorming door druggebruik

Ø Geheugenverlies

Ø Geheugenvervalsing m.b.v. onethische beïnvloeding en druggebruik

Ø Passiviteit bij het slachtoffer door een gevoel van overweldigende machteloosheid bijvoorbeeld door een verkeerde voorstelling van zaken

Ø Het gevoel/de overtuiging dat zwijgen en doen wat de macht wil het beste middel tot overleven”is.

Er zullen ongetwijfeld meer antwoorden mogelijk zijn. Mail me dan gerust.

Hoe ik me voel in de positie die ik inneem in de situatie waarmee ik te maken heb?

Ik heb denk ik veel antwoorden al wel gegeven op die vraag. Maar ik begrijp dat het als vraag desondanks toch wel opkomt.

Toen ik me nog niet helemaal realiseerde wat er eigenlijk aan de hand was, voelde ik me door de druk van de uitlatingen tegen mij vooral steeds onzekerder. Vanaf het moment waarop ik me nog maar begon te realiseren wat er speelde, was ik intens verdrietig over en teleurgesteld in de mensen die zich zo onheus tegenover me opstelden. Ik was er een tijd helemaal stuk van. Met steun van mijn echte vrienden en familie, alsmede de deskundige uitleg over zulke processen door ter zake deskundigen en studie, hielpen mij beetje bij beetje op een beter begaanbaar spoor in deze situatie. De vriendschap voor mijn kameraadje in de knel die ik wel “maan”/”mensje achter de maan”noem, is niet verdwenen, omdat ik de handelswijze die de maan ten toon spreidt uitleg volgens de perceptie die ik hanteer. Het verdriet over de houding die de maan boven water inneemt is er nog wel. Soms ben ik er ook boos over. Noodgedwongen stel ik me boven water lijnrecht op tegenover het intimiderende en gemene karakter van het gedrag dat de macht in de situatie eist van de mensen die binnen zijn grenzen vast denken te zitten. De wegen die ik tegen mijn zin,noodgedwongen, bewandel, vind ik verschrikkelijk naar. Het kan niet anders, omdat iedere gangbare vorm van communiceren wordt afgewezen….onder druk van de macht in de situatie.

Echter, ik vind het vervelende gedoe tegen en over mij slechts een bijverschijnsel van het werkelijke probleem. Het werkelijke probleem is de oorzaak van veel nare bijverschijnselen….en misschien zijn die bijverschijnselen deels wel bewust in het leven geroepen om de aandacht van het echte probleem af te leiden. Ik weet het niet.

Jarenlang heb ik me beziggehouden met het onderzoeken/analyseren van de situatie. Vooral om te kunnen begrijpen waarom de mensen die me lief waren en die ik meende te kennen zich zo naar en hopeloos gingen gedragen. Mijn perceptie is duidelijk.

Ik heb gemeend iets met die wetenschap te moeten doen. Ik schrijf er een boek over. Ik verzorg er een website over, beantwoord vragen van mensen en werp op verzoek van anderen hier en daar een blik op het functioneren van groepen waarvan mensen denken dat het om een sektarisch functionerende groepen gaat. Daarnaast was ik een tijdje bezig op een terrein dat mij niet echt past, maar logischerwijs eerst voortvloeide uit de zorg over mijn kameraadje enzo. Maar de rol van “James Bond”(zo ongeveer) past me niet. Dat werd gewoon te zwaar.

( * Toegevoegde opmerking 2008: Wellicht voor de meeste lezers overbodig te vermelden dat ik hier doel op het gevoel zwijgend eenzaam en alleen tegenover het geweld van een grote nare sektarische machtsstructuur te staan. Ik stond vooral alleen door het zwijgen over de situatie. Zwijgen maakte me kwetsbaar. Te kwetsbaar. Dat was niet meer vol te houden. Ik ben toen uit die rol gegaan door te spreken over de situatie. Zwijgen en spreken zijn de enige middelen die ik hanteerde en juist…dat doe ik nog steeds. Exitcounseling in mijn praktijk (2005-2008 en verder) is een zeer vredige en op het gebruik maken van het zelfbeschikkingsrecht gerichte en daarmee ethische vorm van begeleiding van mensen. Exitcounseling heeft niets te maken met de suggestieve negatieve uitlatingen van sommige internettrollen(voor een uitleg van dit begrip, zie link erachter) of sektarisch getinte machtsstructuren, die mijn werk en het werk van andere exitcounselers middels backlash te gronde proberen te richten. Het is overigens een misvatting te denken dat ik groepen zou bestrijden. Ik ben hulpverlener. Zie ook de inleidende tekst hiernaast.)

Op de vraag of ik met dit verhaal wel serieus ben/wordt genomen kan ik gelukkig melden:

“Het is me gelukt om een situatie die op basis van de bizarheid ervan zo moeilijk geloofwaardig is, uit te leggen als een serieus te nemen probleem”.

Wanneer respect voor jou niet meer vanzelfsprekend is, kun je twee dingen doen:

1. Korte metten en de relatie verbreken

2. Respect opeisen als voorwaarde voor het in stand houden van de relatie

Ja, je kunt ook nog een therapie opzoeken, maar in jouw geval lijkt me dat niet zinnig. Bovendien moet je dan heel goed uitzoeken welke therapie geschikt kan zijn en welke geen dekmantel is voor de een of andere sektarisch functionerende groep.

Van dat laatste heb je volgens mijn visie erop zonder dubieuze therapie ook al genoeg last.

Korte metten hoef ik niet toelichten. Dat is duidelijk, denk ik. Wel handig als je gebruik kunt maken van de steun van een stel integere goed vrienden om de moeilijke doorstart te kunnen maken. Zoiets is moeilijk, maar je kunt het!

Respect opeisen is eigenlijk de verantwoordelijkheid die jij hebt in dit verhaal. Wanneer je geen respect eist….tja…dan komt je echtgenoot niet eens op het idee om je het respect dat je wel verdient ook te geven.

Volgens mij is het niet opeisen van respect van je echtgenoot heel erg schadelijk voor jou….en ook voor je kinderen. Bedenk dat ze meekrijgen wat er speelt. Aan jouw gedrag ( en dat van je echtgenoot) zullen je kinderen een voorbeeld nemen…voor later.

Zo denk ik erover. Ik wil graag dat mijn dochter later dat respect koestert….zich niet laat koeioneren door wie dan ook…en als het nodig is dat respect opeist. Dat wil jij vast ook ….toch?

Respect eisen dus….Jij hoort vrij te kunnen zijn in de keuzes die je maakt en jij verdient respect! Je hoort niets te hoeven laten en hoort je eigen contactkeuzes te kunnen doen.

Of ik wel eens heel hard moet lopen?

Ja.

Vroeger had ik een hele snelle tijd op de korte sprint en droeg ik spikes. Tegenwoordig sprint ik nog best aardig….zonder spikes…met een andere drive…..maar nog steeds pijlsnel. Het goede aan het sprinten is dat het nooit voor niets is: Goed voor mijn conditie.

Zo is dat!

Freedom of Mind/Vrijheid van denken en voelen.

Wanneer je bang bent voor de agressieve reactie van iemand (macht) in je omgeving op een vriendelijke groet /gesprek naar/ met iemand die je dierbaar is, dan word je handelen, denken erover en voelen erover sterk negatief beïnvloed door de angst voor de gevolgen van “doen wat je zelf zou willen doen”. In zo’n geval is er mijns inziens sprake van onethische beïnvloeding die ertoe leidt dat jij niet zal denken, voelen en handelen zoals je dat eigenlijk zelf zou willen. Je bent dan niet alleen niet vrij om te handelen zoals je zelf zou willen. Je bent ook niet vrij in je denken en voelen. Dat is zoals ik dat zo ongeveer zie.

Wanneer de situatie waarin je zit je tegen je zin ertoe brengt, om je bijvoorbeeld integriteit aan je laars te lappen t.o.v. een mens die wel recht heeft op die integriteit, dan klopt er niks van de situatie waarin je zit en is de mens, die je uit angst voor die macht ontneemt waar ze recht op heeft, slachtoffer van jouw situatie.

Wanneer je je, bijvoorbeeld uit angst voor de macht, conformeert aan onjuiste schadende uitspraken van de macht over de persoonlijkheid van het aan jou situatie onschuldige slachtoffer, dan kan dat extra schade toebrengen aan dat slachtoffer. In sociaal opzicht, maar ook in het lichamelijk welzijn van het slachtoffer kan dan niet terug te draaien schade ontstaan. Misschien ben je vrij om je daar dan rottig over te voelen. Dat je voelt iets te moeten herstellen, wordt door de angst voor de gevolgen die dat kan hebben in jouw situatie met de tiranniserende macht, onmiddellijk de kop ingedrukt. Initiatiefloos kijk je toe hoe de zieke macht probeert om iemand die jou toch dierbaar is en die zelf alles voor je over heeft, ziek en kapot te maken. Hier en daar help je de macht zelfs een handje. Je laat je in zo’n geval leiden door angst. De angstgevoelens waarvan de macht wil dat je die hebt. Jouw vriendschapgevoelens en gevoel voor recht en onrecht/medemenselijkheid worden overschaduwd door je angstgevoelens. Misschien denk je dat je vrij bent om te denken en voelen wat je wilt. Ik denk dat niet, omdat ik ervan overtuigd ben dat je zelf liever vriendschapsgevoel enzo voelt dan angstgevoel. Zo is er geen sprake van vrijheid in handelen. Er is geen sprake van vrijheid in denken en voelen. Alles wordt bestuurd door de lijnen waarlangs je in de denkbox van de leidende macht mag denken en voelen. Dat is zoals ik dat zie

Er zijn ook mensen die zich onbewust zijn van hun onjuist beïnvloede geest. Ik heb bijvoorbeeld meegemaakt dat iemand me uiterst agressief bejegende omdat hij dacht dat ik geen kritiek zou dulden en intolerant zou zijn. Het is duidelijk dat de macht zoiets negatiefs over mij bij deze man heeft geventileerd. Kwalijke zaak. Onzin ook nog. Mijn beste vrienden zijn de vrienden die volgens hun eigen opvattingen tegengas bieden. Ik hou juist van die eerlijkheid. Dat weet iedereen die me kent. Ik ben een mens met goede en slechte eigenschappen, heb de wijsheid niet in pacht en hou niet van flauwekul. Ik hou wel zielsveel van de mensen die me lief zijn. Hun eigen ikjes vind ik kunstwerkjes waar ze trots op horen te zijn en die ze door niemand mogen laten vernietigen. Gebeurt dat wel….dan zal ik een poging wagen om die eigen ikjes weer boven water te krijgen. Dat probeer ik ook met de maan. Wanneer zulke ikjes al teveel zijn vernietigd, weet ik dat bereiken geen zin meer heeft en hou ik op. Ik hou ook op/doe niets wanneer dergelijke onder druk gezette ikjes willen dat ik ophou.

Ik ben een tolerant mens, maar heb absoluut geen goed woord over voor machten die het eigene van mensen willen vernietigen om het te veranderen in een groepsidentiteit die altijd doet wat die macht wil. Ten opzichte van mishandelende identiteitsvernietigende machten ben ik uiterst intolerant, geef ik toe.

Freedom of Mind is een groot goed. Het is helaas uiterst gevoelig en o zo makkelijk te vernietigen. Het zelfbeschikkingsrecht van de mens is van belang voor een gezonde wereld. Het grootste gevaar daarvoor wordt gevormd door sektarisch functionerende groepen/situaties/leiders, die gebruik maken van de grootste sluipmoordenaar van de menselijke vrijheid en identiteit: BRAINWASH oftewel ONETISCHE BEINVLOEDINGSTECHNIEKEN.

Dat is zoals ik dat zie.

Iemand stelt de volgende vraag: “ Wanneer ben je lid van een sekte?”

Ik zou die vraag anders willen formuleren: “ Wanneer is er sprake van schadelijke onethische beïnvloeding(brainwash) van iemand”…en “ wanneer is er sprake van sektarisch functioneren van een groep mensen.

Voor het beantwoorden van dergelijke vragen, verwijs ik naar het menu van deze afdeling van mijn website. M.n.het lezen en gaan begrijpen van de werking van de 7 onethische beinvloedingstechnieken zijn voor het denkproces m.b.t. de gestelde vraag van belang.

Verder is het van belang je te realiseren dat sektarisch functionerende groepen, niet altijd een overkoepelende naam hebben. Soms is er sprake van een kleine groep mensen die op sektarische wijze als groep functioneert. Soms gaat het om en wereldwijde groep mensen die als zodanig functioneren. Voor een preciezer antwoord op de vraag, kan degene die de vraag heeft gesteld het beste contact opnemen met mij via de mail.

Wil je dat ik de antwoorden voor je geef, dan ben je bij mij aan het verkeerde adres. Ik geef je mijn kennis en hoop dat je daarmee in je denken over je situatie aan de slag gaat. Ik vind het van het allergrootste belang dat je zelf nadenkt…..zelf denken is van belang….denken zonder restricties in denken van wie of wat dan ook. Pas dan stap je uit de denkbox en voorkom je dat je later weer in een andere denkbox stapt….denk ik.

Een verslechterende lichamelijke conditie kan een antwoord zijn op de vraag naar het waarom van een spierwit gezichtje. Een verminderde bloedtoevoer kan mogelijk een rol spelen.

Soms stel ik zo op het eerste gezicht misschien wat vreemde vragen,maar uiteindelijk heb ik een tijd geleden op mijn vraag naar het waarom van het feit dat het wit van de ogen van de maan groen leek, ook antwoord gekregen:

Extreme stress/het dichtknijpen van de keel bij de maan vlak voordat ik de maan zag, worden door deskundigen genoemd als mogelijke oorzaken voor dat vreemde verschijnsel. Het wordt in ieder geval veroorzaakt door verminderde bloedtoevoer, zo lijkt het. Mogelijk kan bloedverlies ook een van de oorzaken voor dit vreemde verschijnsel zijn…

Dat antwoord heeft me laten begrijpen waarom het gedrag van de maan naar mij toe toen zo naar en bizar was. Dat begrip heeft ervoor gezorgd dat ik niet woedend definitief mijn rug naar de maan heb toegekeerd.

Vragen naar het waarom der dingen heeft zin. Sommigen zullen wel nagelaten hebben te vragen naar het waarom, omdat ze het antwoord misschien niet wilden weten en zich niet in wilden spannen voor een mensje in nood. Ik wilde het waarom wel weten, o.a. omdat de maan een kameraadje van mij is en ik een kameraadje van de maan ben.

“Liefde beschouwen als een schadelijk invloed”, is kenmerkend o.a. voor de mensen die de wereld en de mensen erin beschouwen, zoals Aleister Crowley en allerlei satanisch georienteerde groepsstructuren dat deden en doen.

De mensen die zich aan zo’n soort satanische denkbox hebben overgegeven, leven in een wereld waarin goed en kwaad zijn omgedraaid. Liefdes, liefdevolle vriendschappen en vriendschappelijke liefdes, worden door hen verketterd. Zo worden ook oprechtheid en diepgang de deur gewezen. Oppervlakkigheid en primitieve driften vieren hoogtij in dergelijke werelden, vaak goedgepraat door een op de kop gezet systeem van normen en waarden. Het zijn deze werelden, waarin seksueel misbruik en mishandeling makkelijker dan in andere werelden getolereerd worden. Dichtbij de natuur en vrijheid? Onzin! Het is de wereld zoals machtswellustelingen, zieke geesten en andere verwende misbaksels die zich vervelen, die willen. Om zieltjes te winnen plakken ze op het uithangbord voor hun deur naar de onderwereld vaak wat mooie woorden die mensen aanspreken.

Als het zo uitkomt, passen ze de woorden even aan op de idealen van de mensen die voorbijwandelen. Het gezicht van de machten over dergelijke werelden verschilt dus per nieuwe recruut en zijn/haar idealen. Voor de katholiek leggen ze de kro-gids op tafel….voor de socialist de vara-gids…bij wijze van spreken….Eenmaal binnen de grenzen van die nare macht, zijn velen verloren door werking van onethische beinvloedingstechnieken, sluipmoordenaars van de identiteit van mensen. Een enkele keer heeft zo’n machtige wereld te maken met een “denkertje” dat het denken niet verleert. Dat vinden ze lastig. Zo’n denkertje zou iedereen weleens wakker kunnen schudden en dat kost de machtigsten van die wereld teveel pingping…en dus….wordt een denkertje tot outcast gebombardeerd. Tja……..en hoe een contact tussen een kameraadje binnen de grenzen van die wereld en de outcast ook inelkaar zit: Dat contact wordt zodanig negatief uitgelegd, dat het verbroken moet worden. Een contact tussen een insider en een outsider is voor die wereld per defenitie een verboden contact.

Dergelijke vriendschappen worden door de macht en zijn volgelingen verboden. Dergelijke liefdes/vriendschappen krijgen het stempel: schadelijk opgedrukt.

Onethische beinvloeding kan de identiteit van mensen geleidelijk aan vernietigen. Het hart is echter niet te kraken. Wanneer er sprake is van liefde/vriendschap enz., dan speelt het hart een belangrijke rol. Hoe stuk iemand ook gemaakt wordt in een nare groepsstructuur, het hart blijft altijd aanwezig……soms onder de puinhopen van geweld….maar weg krijgen lukt nooit. Het hart is de reden waarom hersenspoelen/onethische beinvloeding alleen succes heeft wanneer het sytematisch en voortdurend wordt gedaan. Wanneer het gebruik van die technieken stopt, zal na een tijdje het hart als eerste de kop opsteken waarna de rest vanzelf wel volgt. Het hart is dus het grootste gevaar voor het voortbestaan van machtsstructuren zoals die waarover ik hier schrijf. Het is daarom zo, dat machten van dergelijke werelden hun recruten voorspiegelen dat liefde een schadelijke invloed op ze heeft. Binnen die werelden heerst daarom ook de oppervlakkigheid in contacten. Emotionele banden zijn immers uit den boze. Liefdevolle vriendschappen en vriendschappelijke liefdes worden verketterd. Mensen mogen zich niet aan elkaar hechten….en ga zo maar door.

Er is op de hele aardbol niets mooiers en sterkers dan de harten tussen mensen en empathie.

Ik kan je verzekeren dat dat zo is.

Nee, ik ben niet alleen bezig met “Noorse Broeders en de mensen die vertellen slachtoffer te zijn van de Noorse Broeders”. Waar ik me vooral mee bezig hou is het bestuderen van, verhalen van ,verweren tegen de werking van de principes van “ Dwingende Beinvloeding”. Dwingende Beinvloeding verandert geleidelijk de identiteit van mensen. Daarvoor maakt Dwingende Beinvloeding gebruik van “dwingende beinvloedingstechnieken”. Zulke technieken worden wel toegepast door groepen die als sekte bekend staan. De technieken worden helaas ook wel gebruikt door groepen die wel sektarisch funktioneren, maar niet als sekte bekend staan. Ook worden dergelijke technieken toegepast in ongelijkwaardige relaties en doublebind-situaties waarin vaak ook geweld speelt. In al die gevallen wordt gebruik gemaakt van dwingende beinvloeding. In al die gevallen is er sprake van een aanval door de macht op de identiteit van het slachtoffer in de situatie die onder het juk van die macht leeft. Dwingende Beinvloeding beschouw ik als een van de meest vernietigende wapens van negatieve machten. Ik ben ervan overtuigd dat een goede voorlichting ( en allereerst algemene erkenning van het bestaan van het fenomeen)veel onderdrukkingssituaties kan voorkomen. Ik sta niet zozeer tegenover een mens of groep. Ik sta echter wel degelijk lijnrecht tegenover het gebruik van dwingende beinvloeding..De mensen die vertellen slachtoffer te zijn van de Noorse Broeders, hebben me wel voldoende redenen gegeven om de handelswijze van de NB te analyseren op aanwezigheid van “Dwingende Beinvloeding”. Wellicht ten overvloede: Dwingende Beinvloeding” is het moderne begrip voor “ hersenspoelen”.

Doofpotten zijn potten die veel kunnen vertellen als je ze omver schopt. Weet dus waar ze staan….voor als je zover bent. Doofpotbewegingen zijn duidelijk herkenbaar: Niet flexibel en niet creatief, bedoeld om je de mond te snoeren.Met een beetje creativiteit huppel je er zo omheen.

Doe je best. Ik moet ook weleens een extra hupje maken. Daar is niks mis mee, joh. Goed voor je conditie.

Heb je er hoofdpijn van, dan neem je gewoon een aspirientje. Daar knap je dan wel van op hoor.

Bedenk wel dat niet alle doofpotachtige bewegingen ook echte doofpotbewegingen zijn. Soms voelt iemand zich zo machteloos of is iemand zo moe, dat zo’n persoon niet doorzet. Voor jou is dat dan wel flink stupid en om woedend van te worden. Dat wel. Toch is er dan geen sprake van echte onwil die bij doofpotbewegingen hoort. Geef zo’n persoon een beetje tijd…..Als er geen onwil is, dan hoor je wel weer wat op een dag…

Ga ondertussen gewoon stug door. Bedenk dat niets onmogelijk is en er altijd weer een weg te vinden is. Smijt geen deuren dicht….doe andere deuren open!

Sterkte !

Heksen gevaarlijk?

Wat ik gevaarlijk vind, zijn mensen/groepen die gebruik maken van “ dwingende beinvloeding”(=brainwash) en/of ander geweld, om andere mensen dingen te laten doen die betreffende mensen normaliter niet zouden doen.

Het begrip “heks” wordt vaak gebruikt in negatieve zin, maar er zullen vast ook mensen zijn die zich “heks” noemen of uitgemaakt worden voor “heks” terwijl ze toch echt uiterst positief bezig zijn in de wereld.

Naamgeving is in deze niet zo van belang. Vind je ook niet?

Destructief = vernietigend.

Wanneer “het publiek”(in de ogen van de sektarisch funktionerende groep) teveel argwaan lijkt te ontwikkelen, grijpt de leider van zo’n groep/de groep naar allerlei vormen van pr en marketing om de publieke gedachtenvorming omtrent hun handel en wandel weer wat bij te sturen in de richting van een blik op de groep met minder argwaan. Immers, wanneer “het publiek” dwars door de facade heen zou gaan prikken, is het met de macht van de sektarisch funktionerende groep gedaan. Dat is wel het laatste wat de macht van zo’n groepsstructuur wil.

Gelegenheden zoals verjaardagen, andere feestdagen e.d. worden dan o.a. aangegrepen om flink aan een meer in het straatje van de nare groepsstructuur passende pr te werken. Wanneer de leider van de groep de druk van het meer naar boven komen drijven van de onderste steen in zijn nek voelt, kan dat leiden tot extreem opvallende vormen van pr…..

Met exteem opvallende openheid wordt dan de geslotenheid van de groep gecamoufleerd….althans er wordt een poging gedaan om de nare werkelijkheid te verdoezelen.

Alleen mensen die spreken en handelen conform de wil en eisen van de macht ( wel of niet bewust) zijn welkom binnen de muren van het rijk van zo’n soort macht. Sommigen hebben er alles voor over om bij de status van de macht te kunnen horen…..Soms gaan zulke mensen daarin veel en veel te ver, vind ik !

Ja, camouflagestiften spelen een rol bij het camoufleren van geweld.

Dat mensen die slachtoffer zijn van geweld het spel van de macht volledig meespelen en jou niets zeggen over het geweld waaronder ze gebukt gaan……leidt bij veel mensen tot de conclusie dat het “ allemaal wel meevalt” enzo. Die conclusie is onjuist. Het zwijgen van de slachtoffers geeft juist aan hoe ernstig ze gebukt gaan onder het bewind van zo’n nare macht.

Slachtoffers van systematische en voortdurende mishandeling, zwijgen over het algemeen over hun leed. Wanneer ze zich ook nog overgeleverd voelen/afhankelijk voelen aan/van de macht waaronder ze gebukt gaan, dan zal hun spreken over hun nare werkelijkheid lang op zich laten wachten. In geval van gebruik van “Dwingende Beinvloedingstechnieken” door zo’n nare macht zullen, m.b.v. die technieken,het afhankelijkheidsgevoel en machteloosheidsgevoel bij die slachtoffers aangewakkerd worden. Hoe dat in zijn werk gaat, kun je o.a. lezen onder het kopje in het menu hiernaast: Zeven belangrijke onethische beinvloedingstechnieken.

De machtsstructuur is gebaat bij het zwijgen over de situatie. De slachtoffers van het geweld, zijn gebaat bij openheid over de werkelijkheid van hun situatie.

Oplossingsgericht bejegenen ?… staat niet op het lijstje van omgangsvormen van de macht, helaas. De macht heeft de situatie en mij nooit oplossingsgericht willen bejegenen, heeft in de hele toestand al jarenlang niet oplossingsgericht willen handelen. Ik moest van de macht oplossen in het niets. De macht dacht dat ik vanzelf wel op zou lossen in het niets.

Dat had hij mis. Helaas heeft de macht nooit kunnen bedenken dat een gesprek op basis van gelijkwaardigheid en respect een betere weg is dan intimideren en weigeren van zo’n gesprek.

Ik heb er jaren om verzocht…..eerst naar buiten zwijgend over de kwestie…..Echter meer en meer werd het me duidelijk dat het wespennest waarmee ik te maken had gekregen, zich niet leende voor stilzwijgen. Dat de macht slachtoffers maakt(e) was een reden om dat stilzwijgen te verbreken. Dat ik me bedreigd voel(de) door de handelswijze van de macht, was een andere reden om na 4 jaar het stilzwijgen te verbreken. Het jarenlange(10 jaar) verweren tegen intimidatie door de machtsstructuur is mij niet in de koude kleren gaan zitten.

De grenzen van het rijk van deze macht, markeren een wespennest waar bijna niemand dichtbij durft te komen…..een beerput waarvan vrijwel iedereen de deksel krampachtig laat zitten….

Ik ben ervan overtuigd dat de druk binnenin die beerput de deksel er uiteindelijk vanzelf wel af zal laten knallen.

Wat ik met hetgeen ik onderneem in de kwestie beoog te bereiken, is dat de onschuldige slachtoffers binnen de bereikbaarheidsgrenzen van de macht, na de implosie/explosie de kans krijgen hun leven verder te kunnen leven.

Voor mezelf bereik ik met de openheid die ik hierover sinds een aantal jaren hanteer, dat de intimidaties en onjuiste beeldvorming door de macht, minder grip hebben dan de jaren daarvoor. Ik zit niet meer in de hoek waarin ik door de macht van die groepsstructuur gedrukt werd.

Natuurlijk hoop ik ook ons kameraadje, dat binnen de groepsstructuur vastzit, op een dag in vrijheid terug te zien.

Ja, ik weet wat de machtsstructuur over mij rondbazuint in het geniep. Mensen zijn nu eenmaal niet zo gek als de macht denkt.

Weten wat er aan de hand is, is geen pretje.Soms wou ik dat ik er niets van geweten had.

Wat ik van de situatie weet, laat me mijn verantwoordelijkheden in de kwestie nemen. Ik vind dat ik als mens mijn rug niet toe kan keren naar de ellende waarin mijn kameraadje zit, zonder iets te doen. Ik vind ook dat “opstaan tegenover zoveel onrecht en wreedheden” een plicht is die ik als burger heb. Dat ik als kameraadje van mijn kameraadje in de knel alles doe wat in mijn vermogen ligt om mijn kameraadje uit die knel te halen, lijkt me een te bevatten drive.

Ik spreek over de nare werkelijkheid…………..uitgaande van mijn welbekende nooit ontkende perceptie. Ik heb gegronde redenen voor die perceptie.

Mensen kiezen vaak voor degene die de meeste macht lijkt te bezitten….ook al weten ze dat een ander de waarheid spreekt of ook al vinden ze een ander veel sympathieker dan de macht….Dat vind ik weleens heel jammer. Maar dat is een gegeven, wanneer je je als buitenstaander en underdoug opstelt tegenover de ellende die de een of andere nare macht aanricht.

Ik vind koffie drinken/glaasje wijn …en een goed gesprek met mijn vrienden belangrijk. Gelukkig zijn die er altijd: Gisteren, vandaag en morgen.

Nee, ik heb niet zozeer kritiek op het “ergens bij willen horen” van mensen. De mens is nu eenmaal een kuddedier.

Ik heb wel kritiek op mensen die “coute que coute” ergens bij willen horen. Er zijn mensen die alle normen en waarden, alle ethiek, hun eigen opvattingen…en zelfs de werkelijkheid aan hun laars lappen of verdoezelen om maar bij een bepaalde groep mensen te kunnen horen. Mensen die op die extreme wijze gevoelig zijn voor het “ erbij kunnen horen”, zijn een makkelijke prooi voor groepsstructuren/machtsstructuren die dergelijke zwaktes misbruiken om mensen binnen te halen voor slechte zaken.

Of ik het mensen kwalijk neem dat ze niet net als ik op de barricades gaan tegen de troep waar ik tegen op ben gestaan….

Nou, kijk, mensen hebben allerlei dingen en iedereen heeft zo zijn eigen prioriteitenlijst. Mijn lijstje ziet er anders uit dan die van de buurman of zo. Logisch. Niks mis mee.

Of ik het kameraadje in de knel nu dan toch wel opgeef?

Welnee! Geen sprake van!

Na het volbrengen van wat ik als mijn taak zag in de kwestie, waaronder het creeeren van een vangnet voor dat kameraadje, is het gewoon tijd om mijn kameraadje alle ruimte te bieden voor het volbrengen van haar taak in de kwestie waarbij mijn aanwezigheid in de verte met alles wat achter me staat voor haar als steun in de rug kan gelden. Ik hoop dat ze op een dag voor zal kiezen om de sterrencommunicatie in daadwerkelijke communicatie om te zetten. Ik hoop dat ze me als zichzelf en omdat ze het zelf wil op zal zoeken of haar eigen deur weer open zal zetten voor mij en wat bij me hoort.

Ik denk trouwens dat mijn kameraadje nog niet half heeft begrepen hoe groot het vangnet eigenlijk wel niet is. Ik heb mijn best gedaan. Niet alles goed gedaan. Wel mijn best gedaan…..en het vangnet en de zorg en de kennis en …..en…..liggen daar waar het nodig is….voor als het nodig is….

Na de knel mag er geen enkele aanleiding zijn om mij als druk of blok aan het been te ervaren. Dat wil ik niet, want zo ben ik niet. Ik heb me verzet tegen de knel. Ik verzet mij niet tegen de eigen keuze van een vrij mens.

Een kritisch mailtje aan mijn adres:

hallo,

ik las op je site een stukje over ritueel misbruik met een verwijzing naar een site toe, waarin wordt beweerd dat de meest populaire vorm van ritueel misbruik dezer dagen satanistische praktijken zijn, wat mij toch wel erg schokte. ik heb zelf een tijd volgens de satanistische leer van aleister crowley/anton la vey geleefd en ik kan alleen maar zeggen dat ik er zeer veel van geleerd heb (ik ben hier mee gestopt vanwege het ongeloof van de omgeving en omdat wicca mij beter lag). en ik kan je vertellen; volgens de leer v/h hedendaagse satanisme is ritueel misbruik van kinderen/dieren (of wat voor een zwakkere tak v/d samenleving dan ook) een ENORME ZONDE is, waarvoor je zelfs uit de coven/kerk (het hangt ervanaf wat voor een stroming je aanhangt natuurlijk) verstoten kan worden.

satanistisch ritueel misbruik heeft twee vormen:

1) de verklaring v/d christelijke bijbel: bepaalde rituelen/mishandelingen die zonder verdere verklaring satanistisch worden genoemd (ookal heeft de dader hier misschien zelfs nog nooit van gehoord);

2) de vormen die worden beschreven in de satanistische bijbel van la vey en bepaalde werken van crowley, oftewel het pijnigen/misbruiken/doden/etc van minderen in de samenleving (dus ook dieren/kinderen) als uiting van de religie. DIT WORDT DUS AFGEWEZEN!!

en ja, ik zal eerlijk moeten toegeven dat satanisme zijn mindere kanten heeft en voor velen waarschijnlijk alleen een verleiding/excuus is om zwarte magie of iets dergelijks te gaan beoefenen, maar dit ligt meer aan de persoon zelf als aan het geloof.

ik hoop dat je wat met deze informatie kunt en hoop ook op een beter inzicht!

ps. ik zou graag je reactie te lezen krijgen, dus als je wat terug zou willen mailen zou ik het zeer op prijs stellen. alvast bedankt.

Mijn reactie op het kritische mailtje:

Beste L.

Inzichten/percepties kunnen verschillen. Jij hebt duidelijk een ander inzicht in een deel van de materie die ik beschrijf, dan ik dat heb. Welke de betere is? De tijd zal het wel leren.

Mijn website gaat vooral over de mogelijke impact van brainwashtechnieken. Deze technieken worden in verschillende sektarische situaties en sektarische groepen gebruikt.

Het is zeer wel mogelijk dat jij met jouw beleving ervan, geen negatief beeld hebt van het satanisme. Ik ben ervan op de hoogte dat er groepen zijn, die satanisme beoefenen als een soort van natuurgodsdienst en geen ritueel misbruik beoefenen. Er zijn helaas ook groepen die beweren aan satanisme te doen en die wel doen aan ritueel misbruik. Zoals je zelf hebt geschreven, waren Crowley en Lavey niet bepaald mensen die het op zouden nemen voor de kansarmen in de samenleving. Hun leer zit vol van minachting over de zwakkeren in onze samenleving. Ik ben van mening dat die leer wel degelijk de drempel verlaagt voor sommige naardoende gezelschappen om toch maar aan gruwelijke misdaden jegens de medemenselijkheid en menselijkheid te doen. Psychologische trucs van naardoende sektarische gezelschappen en machten hebben zo' n nivellerende werking op het ethisch niveau van mensen, dat gruwelijk doen bijna als vanzelfsprekend wordt beschouwd. In ieder geval ben ik van mening dat mensen die vinden dat ze het recht hebben om andere mensen te minachten, makkelijker tot misdaden tegen dergelijke onfortuinlijke mensen overgaan dan andere mensen. De "verleiding " is voor sommigen dan misschien wel te groot....zoals je zelf aanstipt.

Dat is mijn opvatting over dit deel van de materie die ik beschrijf.

Ik vind het goed dat groepen/mensen het pijnigen, misbruiken e.d. van anderen sterk afwijzen.

Verder ben ik niet verantwoordelijk voor de inhoud van de sites waarnaar ik verwijs.

Bedankt voor je reactie.

Reageer gerust nogeens.

vriendelijke groeten,

schrijvertje.

Ja. Klopt. Natuurlijk probeer ik altijd een goed contact te onderhouden met mensen die met hun denken dreigen af te glijden in de diepte van een sektarische situatie -of groep…… en met de mensen die een beetje terugklimmen uit zo’n merkwaardige en bizarre diepte. Het blijven pogen om, hoe dan ook, een vorm van contact/discussie te onderhouden is een belangrijke vuistregel als je van plan bent om de mind van iemand open te houden/open te breken die gesloten dreigt te worden/gesloten is door een sektarische invloed/brainwash/dwingende beinvloedingstechnieken. Daarnaast vind ik “het goede gesprek” over ieder onderwerp sowieso “ het beschuit waarvoor ik eruit kom”.

Of ik gek met dat “kameraadje in de knel” ben…..? Ja!

Ik hou trouwens veel van al mijn kameraadjes. Kameraadjes in de knel krijgen wel extra aandacht van mij. Logisch.

De maan zelf is eigenlijk een bijzonder fijn mens. Onder druk wordt helaas alles vloeibaar en ook zij is bezweken onder de gewelddadige druk van de machtsstructuur. Ik niet. Mede omdat de maan mij min of meer heeft beschermd tegen de gewelddadige natuur van de macht en de situatie waarin ze zit….hoe vreemd dat ook klinkt… Ik ben mede daardoor het kameraadje van het kameraadje in de knel die in de rol van klokkenluider een niet begerenswaardige taak heeft.

Iedereen mag een eigen opvatting hebben over vanalles. Zolang er geen verbod komt op het uiten van een opvatting, het gesprek blijft bestaan tussen mensen met verschillende opvattingen, contacten gebaseerd zijn op wederzijds respect en gelijkwaardigheid en niemand met zijn of haar handelen andere mensen mishandelt, is er geen vuiltje aan de lucht wat mij betreft.

Iedereen begrijpt van mij dat ik de wijze waarop ik ben en wordt bejegend niet accepteer. Wat niet iedereen direct begrijpt, is dat ik geen korte metten heb gemaakt met de macht en dat ik me zo ben blijven inzetten voor de maan. Mijn reactie is gebaseerd op een combinatie van de perceptie die ik hanteer, de kennis die ik heb opgedaan over sektarisch funktionerende situaties e.d., de vriendschap tussen mij en de maan, de geschiedenis van de contacten tussen mij en de mensen die nu zo naar doen, de rollen die de maan en de macht ten opzichte van mij ook jarenlang hadden, mijn persoonlijkheid en de normen en waarden waarmee ik ben opgevoed.

Kijk, korte metten maken is niet moeilijk. Mensen te gronde richten is veel gemakkelijker dan diezelfde mensen proberen te bereiken in een poging om een normaler vaarwater te creeeren. Bereiken is zeker moeilijk wanneer mensen onder invloed van “ dwingende beinvloedingstechnieken” lijken rond te stappen.

Maar mensen blijven voor mij wel de moeite van het proberen waard. Dat geldt helemaal dubbel en dwars voor het mensje achter de maan dat mijn kameraadje is.

Ik verafschuw misdaden tegen de medemenselijkheid. Ik vind ook dat mensen die dat bewust doen daarvoor ter verantwoording moeten worden geroepen. Slachtoffers zijn mensen die in bescherming moeten worden genomen tegenover de mishandelingen waartegen ze zichzelf niet durven of kunnen beschermen. Ook slachtoffers die ten gevolge van “brainwash” niet handelen conform hun eigen wil en dingen doen die ze normaliter niet zouden doen hebben recht op bescherming/bevrijding van dat juk. Mensen die “gebrainwashed” zijn, zijn zeker ook mishandelde mensen, vind ik.

Ik vind ze niet toerekeningsvatbaar en dus niet verantwoordelijk voor de dingen die ze onder invloed van brainwashtechnieken doen/laten. Ik vind degene(n) die bedacht hebben om iemand onder invloed van brainwash iets te laten doen wel verantwoordelijk. Dat zijn de nare machten die ter verantwoording zouden moeten worden geroepen. Dat zijn de machten die een gevaar kunnen vormen voor de samenleving.

De vriendschap tussen de maan en ’t schrijvertje is in al die jaren vol ellende nooit stuk gegaan. Ik denk ook niet dat zoiets nog zal gebeuren. Wanneer die vriendschap onverhoopt toch nog stuk zou gaan, dan zullen de maan en ’t schrijvertje daarvan als eersten op de hoogte zijn.

De maan weet dat wanneer ze mij (’t schrijvertje) kwijt wil, ze dat gewoon tegen me kan zeggen en ik zo’n besluit zeker zou respecteren.

De vriendschap tussen de maan en ’t schrijvertje is alles behalve gedaan!

Ik kan het weten!

Haat vind ik een slechte raadgever.

Wat ik onder liefde versta?

Moeilijk te beantwoorden vraag hoor. Er zijn zoveel soorten liefdes. Eens even denken……Ik denk dat het in ieder geval zo is, dat geen enkele liefde kan bestaan zonder wederzijds respect.

Zolang er maar sprake is van respect: respect voor gevoelens,denken,geschiedenis,roots,uiterlijk,innerlijk,ontwikkeling, leeftijd…..en ga zo maar door…..zit het wel goed. Zonder respect belanden allerlei soorten relaties vaak in vormen van machtsverhoudingen. Dat zijn volgens mijn visie erop “ramprelaties”.

Ik erger me wel een beetje aan de soms zo eenzijdige uitleg over wat liefde is door sommige mensen, mede door de media gestuurd.

Genegenheid vind ik ook wel een aspect van liefde.

Als ik mijn antwoord op de vraag zo terug lees, zie ik dat ik genegenheid en respect wel belangrijk vind om gevoelens de stempel “liefde” op te drukken.

Soms hoort er enig geknuffel bij. Soms niet. Persoonlijk hou ik wel van een knuffel.

Soms kan daar dan nog wat gerommel tussen de lakens bij, he….Veel mensen vinden alleen dat “gerommel” liefde. Jammer eigenlijk, vind ik. Leidt weleens tot misverstanden.

Ik ben nu 18 jaar getrouwd, heb een fijn huwelijk en onderhoud daarbij enkele al jarenlang bestaande hechte vriendschapsrelaties, samen met mijn lieve vriend en echtgenoot natuurlijk.

We hebben er allebei last van dat we geen contact met ons kameraadje in de knel hebben. Het is wel zo, dat ik degene van ons beide ben die er het meeste verdriet van heeft.

Heb ik je vraag zo voldoende beantwoord?

Dichterlijke taal kan o.a. over een onwerkelijke werkelijkheid vertellen en middels de mogelijkheden tot symboliek en de openheid voor een benadering vanuit iedere willekeurige visie, tot nadenken stemmen van ieder mens, ongeacht situatie,positie,denken,visie enz. Dat is de werkelijkheid van ieder gedicht…..vind ik.

Hoe dierbare in een sekte te benaderen?

Ik heb er op mijn website al veel over geschreven, maar ik zal je op deze pagina ook een antwoord van mij geven: Volgens de theorie is het van belang om de dierbare persoon in een sektarisch functionerende situatie/groep met geduld en liefde te benaderen. Dat is niet altijd even eenvoudig. Immers, zo’n dierbaar mens in een dergelijke “denkbox” zal overwegend de wil van de macht volgen en zal dus degenen die een bedreiging voor de structuur vormen krenken. Juist dierbaren, de mensen die echt opkomen voor zo’n mensje in zo’n knel van een nare macht, worden door de macht van de situatie/groep omschreven als “het grote gevaar” dat vernietigd moet worden of op z’n minst verre van de groep/situatie moet worden gehouden.

Als goedbedoelende buitenstaander krijg je alle smurrie die er bestaat en die gecreeerd wordt over je heen…..en daar doet juist degene voor wie de buitenstaander het opneemt aan mee.

Het is dus niet eenvoudig om niet je rug toe te keren, om niet woedend te worden en daarnaar te handelen, om met geduld en liefde je dierbaar mensje te blijven bejegenen.

Toch is dat de betere weg, volgens de theorie. Wat je wel mag….en wat je zelfs als liefhebbende buitenstaander wel moet is: “ Uitspreken dat je je diep gekwetst voelt, dat je verdriet hebt over de handelswijze van je dierbaar mensje in de knel”.

Mijn ervaring ermee, is dat het in de praktijk zo is dat je soms wel woedend bent enzo. Dat blijft niet uit. Wat je dan volgens mij het beste kan doen is “tot 10 tellen” of tot 100.000 als dat nodig is om je rust terug te vinden. Soms ben je niet zozeer boos, maar wel doodop van alle gedoe. Ook dan is enige rust een goed idee.

Op mijn site heb ik brieven gezet waarin ik geprobeerd heb weer te geven hoe met geduld en liefde, maar wel aangevend wat je niet zint en hoe het voor de buitenstaander is, kunt proberen te schrijven aan je dierbaar mensje in de knel. Sommige van die brieven zijn voorbeeldbrieven. Andere zijn werkelijk gebruikt in een poging tot communicatie over de situatie met een dierbaar mensje in de knel van een groep die in functioneren als twee druppels water op een sekte lijkt.

Mensen die de brieven lezen met de informatie dat het gaat om brieven van een buitenstaander die een dierbaar mensje uit een sektarisch functionerende beweging probeert te krijgen, lezen de brieven vanuit het juiste perspectief. Mensen die juist die informatie niet meenemen in hun beoordeling van de brieven, lezen ze met een verkeerd perspectief en trekken andere conclusies dan die welke ik bedoel.

Wanneer jij begint liefdevolle brieven met geduld te schrijven aan iemand die in een nare groepsstructuur zit, bedenk dan dat zo’n groep het feit dat je dergelijke brieven (en ook gedichten) met een niet bedoeld perspectief onjuist uit kan leggen, bewust zal gebruiken om jou als mens in een negatief daglicht te zetten.

Je zult dus sterk moeten zijn. Je zult boven de reacties van een dergelijke groep moeten gaan staan.

Natuurlijk zijn er ook mensen die jouw brieven verkeerd uitleggen door een verkeerd perspectief, zonder dat die mensen er bewust op uit zijn je neer te maaien.

Die mensen kun je uitleggen, dat jouw brieven gelezen moeten worden vanuit het perspectief dat jij erin gelooft dat je een dierbare in een sekte het beste kunt bereiken met liefdevolle brieven en geduld.

Gelukkig is mijn ervaring wel dat de meeste lezers van mijn site de brieven en gedichten warm, liefdevol, vriendschappelijk en moedig vinden.

Jij kunt geen rust nemen en zou dat wel moeten?

Rust nemen is een vak apart. Zeker wanneer je emotioneel betrokken bent bij een situatie waarin je kameraadje zwaar in de ellende zit. Maar juist wanneer je zo betrokken bent, mat het je tot in je kleine teen af en is het van belang om die rust wel te nemen….Van belang…..maar als je dan weer weet hoe vreselijk bizar en naar iemand die je dierbaar is, zit….en als je verneemt dat het weer eens helemaal mis is……dan is het zo verschrikkelijk moeilijk om niet voor zo’n dierbaar mensje overeind te gaan….Ik vind dat soms gewoon te moeilijk.

Tja……en dat levert natuurlijk torenhoge bloeddrukken op die je laten duizelen……Dat is nou doorgaan tot je erbij neervalt, he…..

Ik weet wat je bedoelt als je zegt geen rust te kunnen nemen. Heus, ik weet wat je bedoelt.

Je probleem wegnemen kan niemand. Zelfs jijzelf niet, want als je hart meespeelt is er niets en niemand die je tegen kan houden….volgens mij. Als je met je hart bij iemand in een sektarisch functionerende toestand zit, heeft je hart het niet gemakkelijk. Die krijgt de ene na de andere tik.

Je zult met de situatie moeten leven…..Probeer er een positieve draai aan te geven door er bijvoorbeeld iets meet te doen. Hou je taai…….

Het duurt zolang het duurt….langer dan in de film op TV….vele uren, dagen, jaren langer….en dat moet je toch vol zien te houden!

Communicatie en contacten van een persoon in een sekte/sektarische situatie, worden vrijwel volledig gecontroleerd. Zo’n persoon wordt door zo’n groep/macht van de buitenwereld afgeschermd, zodanig dat een gesprek over de werkelijkheid van de toestand niet op gang komt.

Gangbare communicatiekanalen staan volledig onder controle van zo’n groep of macht.

Niet uitgesloten daarbij zijn middelen zoals chantage en bedreiging. Dat gaat soms heel ver. Deze middelen worden ingezet wanneer een groepslid zich bewust is van de situatie en er eigenlijk uit wil.

Verkijk je niet op de invloed van de groep/macht op het gedrag van zo’n persoon.

Dat communicatie en contacten zo worden gestuurd door de groep/macht is niet altijd makkelijk waar te nemen. De werkelijkheid wordt voortdurend gecamoufleerd. Een slachtoffer zal onder druk zelfs medewerking verlenen aan de camouflage. De werkelijkheid is zo vreselijk onvoorstelbaar dat je zo ongeveer van je stoel valt als je die werkelijkheid op een dag per ongeluk waarneemt.

Dat is mij tenminste wel overkomen……en nog steeds heb ik wel momenten dat ik ervan van mijn stoel val.

Wat ik je wil zeggen is dat een dierbaar mens in zo’n soort groep een heel ander mens lijkt dan die jij kent. Je denkt misschien een gesprek te kunnen beginnen wanneer je zo’n mensje ontmoet. Een gesprek zoals je dat gewend was…..maar dat zal slechts heel zelden of heel lang niet lukken. Dat gebrek aan werkelijke communicatie is een crime….Als je echt van zo’n mensje houdt, dan breng je het uiteindelijk steeds weer opnieuw op om er te zijn/om het opnieuw te proberen. Tja….en dan moet je heel sterk zijn.

Ik hoop dat het je lukt om het vol te houden.

Mijn gedichtjes zijn dichterlijke weergaves van een onwerkelijk overkomende werkelijkheid. Tegelijkertijd vertellen ze iets over de impact die het gebeuren op mij heeft. Soms beschrijven ze de pijn die ik voel wanneer ik onheus/gemeen ben bejegend. Soms gaan ze over de machteloosheid die ik voel wanneer ik niets tegen het geweld tegen mijn kameraadje door de macht kan doen. Vaak gaat het ook over emoties als woede, teleurstelling en verdriet. Vriendschap en liefde liggen ten grondslag aan veel van de gedichten natuurlijk. Met al mijn gedichten doe ik een poging om het geweld van de macht een halt toe te roepen. Doordat meer en meer mensen begrijpen waarover de gedichten eigenlijk gaan, wordt mijn geluid tegen het geweld in de situatie waarop ik doel, steeds luider. Dat is de bedoeling ook. Ik wil dat het nare en zo verschrikkelijk gemene geweld stopt!

Ja, ik weet wel wat met peritraumatische dissociatieve ervaring bedoeld wordt. Dat is een reactiemogelijkheid op iets wat je als iets heel erg afschuwelijks ervaart. Het kan zijn dat gevoel voor tijd en ruimte dan ineens een beetje in de war is. O.a. omdat het geen hele dissociatie is, vergeet je de gebeurtenis niet….Ik weet heel goed wat daarmee bedoeld wordt.

Als ik dit niet helemaal goed zeg(ik weet dat het geen compleet antwoord is, maar wel een dudielijk antwoord), corrigeer me dan gerust hoor.

Geen communicatie? Onee?

Communicatie kan op heel erg veel verschillende manieren. Onder normale communicatie versta ik geschreven en gesproken wederzijds contact. Telefoon, internet en het gesprek met elkaar terwijl je elkaar in de ogen kunt kijken.. enz. Wanneer dat alles gefrustreerd wordt door een macht die contact verboden heeft, dan valt uiteindelijk meestal alle communicatie/contact weg. Ik heb ervaren dat wanneer de vriendschap/liefde groot genoeg is, er andere vormen van communicatie in werking treden. Ik ga hier niet uit de doeken doe hoe en wat communicatie dan inhoudt/is in zo’n sektarisch functionerende situatie. Het heeft zin in ieder geval. Het is niet altijd even leuk en aardig. Soms wel.

In sommige sektarische groepen is het gewoon om kinderen een tijd buitenshuis te plaatsen voor de juiste sekte-opvoeding enzo. Het komt ook voor dat de ouders van die kinderen eerst iets moeten doen/laten, eer ze hun kinderen dan terug mogen zien. Vreselijk, maar het komt voor.

Wanneer slechts een ouder, bijvoorbeeld de vader, volledig in de sektetroep zit en de andere ouder, de moeder dan, niet…..dan wordt die moeder vaak klem gezet door de kinderen voor straf bij haar vandaan te houden. Naar buiten toe zal de vader natuurlijk niet de werkelijkheid presenteren. Het komt voor dat de vader een verklaring geeft zoals: Moeder is te moe voor de kinderen, moeder is ziek , moeder heeft het te druk of nog erger: moeder is gek. De moeder zal de verhalen van zo’n sektegeorienteerde vader niet ontkennen. Ze zal alles doen wat die vader wil, om haar kinderen terug te kunnen zien. Dat is zoals zoiets werkt.

Dat zo’n moedertje en kinderen beter af zijn door weg te stappen van de invloed van de nare en/of verwarde sekte-vader, is iets wat maar moeilijk door de barieres van dwingende beinvloeding komt. De moeder blijft bezig met het voorkomen van de ellende op korte termijn en doet dus wat er van haar verlangd wordt door de vader.

Mocht je er meer vragen over hebben, mail me dan gerust hoor.

Wil je meer weten over spiralen die tot een brainwashsituatie kunnen leiden en hoe dat zichzelf dan soms langdurig in stand houdt? Kijk dan eens naar de bioscoopfilm: The Village. Aanrader.

Of ik andere vrienden Heb?

Nou, volgens mij heb ik die vraag al eens beantwoord. Maar o.k.: Ja, ik heb enkele zeer goede vrienden. De meeste vriendschappen zijn al “ eeuwen” oud en enkele zijn nog jong. En natuurlijk is er een heuse fijne echtgenoot.

Ik ben wel in staat om afscheid te nemen van iemand die me dierbaar is. Dat is in mijn situatie met de maan de issue niet….het zelf niet kunnen….dat is de issue niet.

Ik bestrijd geen specifieke sektes. Sektes zijn een soort van spinnen die na het verliezen van 1 poot/laten gaan van 1 poot gewoon verder gaan met de andere poten….als ze slim zijn.

Nee, ik bestrijd de grip van onethische en inhumane middelen van dwingende beinvloeding en… ik wil mensen daarover voorlichten en er zelf geen last meer van hebben .

Vanuit mijn “ Counselling & Consultancy Praktijk”(website in ontwikkeling)), verleen ik adviezen, doe ik aan begeleiding en geef ik steun ook aan mensen die op enigerlei wijze lijden onder situaties waarin “dwingende beinvloeding” een nare rol speelt. Na jaren van studie, uitgebreide verdieping ook in de materie van dwingende beinvloeding, informatieuitwisselingen met allerlei sektedeskundigen in de wereld, mijn eigen ervaringen en aanvaringen, vind ik het voldoening geven om wel iets met die kennis en ervaring te kunnen betekenen voor allerlei mensen in dergelijke situaties. Naast dit zwaarwegende onderwerp, doe ik ook aan sportconsultancy: adviezen op methodisch-didactisch gebied van sport en lichamelijke opvoeding aan scholen en verenigingen, sportmanagement enz. Die twee peilers van mijn praktijk bieden afwisseling, maar vullen elkaar ook wel weer aan.

Ondertussen ben ik er o.a. vooral als kameraadje voor mijn kamraadje in de knel.

Het liefs van de maan?

Ze zijn me allemaal even lief, zoals ook de maan mij lief is. Ze zijn bij mij allemaal even welkom, evenzo welkom als de maan dat bij mij is. Helaas lopen ze rond met het onjuiste beeld dat de machtsstructuur van mij en van de hele situatie schetst. Ze hebben de opdracht om me te haten en me negatief te bejegenen. …..Alleen soms…Ik merk wel dat ze me soms nog wel herkennen als de mens die ik ben…..Ik zie het dan aan ze en ik weet dan niet hoe gauw ik ze dan iets vriendelijks toe moet werpen, omdat ik vind dat ze er niets aan kunnen doen dat ze zo vaak heel naar doen….Ik weet dat ze er niks aan kunnen doen. Ik ben niet boos op ze en ik wil heel graag dat ze dat weten, begrijp je. Mijn deur is ook voor hen open en dat zal zo blijven tot ik er niet meer ben. Verdrietig is het. Ja. Dat is het steeds. Het is mijn kennis van de werking van dwingende beinvloeding waarmee het begrip er is voor hoe ze doen. Tolerantie door oprechte betrokkenheid, vriendschap en de kennis die ik over zulke zaken heb opgedaan. Zo ongeveer. Voordat de muur door de macht definitief werd opgetrokken, waren ze allemaal even vriendelijk hoor….Ja, zelfs daarna soms…..Ik heb gezien hoe de macht de hand neersloeg van een van hen die mij toch groette….hij sloeg die hand neer zoals hij ook die van de maan neersloeg als ze me groette…Ik vond het ontroerend te zien hoe ze indertijd tegen het heersende regime van hun wereld in gingen….en me groetten….Maar de jaren gingen voorbij ..en nu lijken ze te zijn vergeten wie ik ben en wie ik voor ze was.

De macht is in zijn gedrag naar mij en over mij schadelijk voor mij. Dat is de reden dat ik me moet verweren. Ik denk echter ook, dat ook de macht in deze niet handelt zoals hij dat zelf zou willen. Volgens mij is een heel enkele keer bij hem te zien dat hij het eigenlijk wel weer anders wil……maar hij voelt zich denk ik zitten in een rijdende trein. Kijk, het is geen vreemd fenomeen dat iemand die alsmaar zo vreselijk naar doet, wel anders wil. Soms wordt ook de macht geconfronteerd met mij als mens zoals ik ben en van wie hij eigenlijk best weet dat ik bepaalt geen etterbak ben. In plaats van verandering aanbrengen in de situatie, gaat hij dan na zo’n confrontatie juist naar doen….

Vreemde cirkel is dat. Doorbreken kan ie geloof ik niet. Ik verwacht dat tenminste niet van hem. Jammer. Dat is zo. Ik zou de macht wel een kans geven. Zeker….

Ik ben bang dat ik de macht niet echt kan bereiken. Dat vind ik heel naar…..voor mezelf, voor hem… …en ik kan niet anders dan me toch maar wel beschermen tegen de activiteiten van de macht…. Sektarische groepen die gebruik maken van dwingende beinvloeding, maken slachtoffers en brengen zo vreselijk veel onrecht en onmenselijkheid in de wereld….Ze gebruiken daarvoor mensen. Mensen die normaliter nooit zouden doen wat ze dan wel doen. Dat is het gevaar van sektes en dwingende beinvloeding.

Voorbeeldje uit de hoek van en volgens sektedeskundigen in de VS: Patty Hearst bijvoorbeeld, heeft zich op een dag gepresenteerd als lid van een criminele organisatie. Ze is voor haar daden veroordeeld. Onwetendheid van justitie. Patty Hearst deed dingen die ze als zichzelf normaliter nooit zou doen. Voordat ze zover was dat ze de criminele daden ging uitoefenen, heeft de criminele groep haar bijvoorbeeld weken lang alleen in een donker koud hok laten zitten..en allerlei walchelijk vernederende en inhumane dingen met haar gedaan. Geleidelijk aan werd ze gekneed tot iemand die een criminele daad heeft verricht. Tot zover de opvatting van enkele sektedeskundigen in de VS.

Dat is het gevaar van dwingende beinvloeding. Dat is het gevaar.

Maar hoe groot het begrip voor hoe dergelijk gedrag dan veroorzaakt wordt ook is, je kan niet anders dan je ertegen beschermen…..begrijp je.

Ik geloof erin dat goede voorlichting over de werking van dwingende beinvloeding als inenting tegen dergelijke ontwikkelingen kan werken.

Hoe het merkbaar werd dat er niks van klopte in de situatie waarin ik verzeild raakte?

Het begon met afwisselend vreemd negatief en dan weer vriendschappelijk gedrag van “de macht”(voor mij nog niet “de macht” destijds) naar mij. Een waarschuwende openheid van zaken over de man van wie ik dacht dat hij vriendschappelijk tegenover me stond (later dus de macht)van een goedbedoelende longarts. Daar stond op een papiertje een persoonlijke boodschap van de macht over mij aan de longarts waar de honden geen brood van lusten. De longarts vond, nadat hij me beter had leren kennen, dat de inhoud van dat nare briefje mij erg veel onrecht aandeed en vond dat ik moest weten van die ellende. Dat vond hij vooral omdat ik me juist zo positief over “de macht” had uitgelaten.. Mijn echtgenoot en ik zijn die dag erg geschrokken.

Weer wat later begon ook mijn kameraadje” de maan” zich afwisselend positief/negatief tegenover mij op te stellen. Beetje bij beetje veranderden de vriendelijkheden die mij bij macht en maan altijd ten dele vielen in hatelijkheden. Opvattingen over vanalles en iedereen, over de samenleving…..alles leek bij die mensen een draai van 180 graden te maken.

Ik reageerde er in het begin niet altijd even verstandig op. Kijk, ik dacht destijds niet in termen van sektarisch gedoe, dwingende beinvloeding, het bestaan van een wereld die vond en vind dat ik gekwetst moe(s)t worden.

Ik dacht vol zorg na over wat er toch wel niet aan de hand was/is met de mensen die me zo dierbaar waren(zijn). Nou….ik bedacht vanalles. Een extra bloemetje…..andere extra aardigheden. Begrijp dat ik vanaf een gegeven moment daar niks meer goed kon doen en in het begin dacht dat het aan mij lag…….Ik kreeg voortdurend op m’n kop. Ik kon niks goed doen…..De maan bleef de ene keer aardig en de andere keer naar doen. Er was geen peil op te trekken……Het maakte me onzeker…De bloemetjes en andere aardigheden, mijn aandacht voor de maan enz. werden op een gegeven ogenblik uitgelegd als “claimend aandacht vragen”. Ik zou zelfs ziek zijn…..Ik was allesbehalve ziek. Ik deed wat onbeholpen en vreselijk ondeskundig nog op het terrein van sektetoestanden, mijn uiterste best voor die twee mensen. Opgemerkt moet worden dat de maan er op andere momenten best duidelijk over was dat zij niet degene was die naar tegen me wilde doen. Het was ons hier ook wel duidelijk dat zij niets meende van de negatieve geluiden over mij. Ze begreep mijn activiteiten die voortspruitten uit zorg over hen, vriendschap voor de maan en ja….ook uit onzekerheid. Beetje bij beetje begreep ik dat de maan me liet zien wat er speelde. Niet dat ik alles direct begreep hoor. Dat kwam later pas. Tegen de tijd dat ik begreep waarover het ging en pogingen wilde doen om ze los te krijgen van die nare situatie, was ik al doodmoe van alles wat de revue al was gepasseerd in de steeds naarder wordende toestand. Ik was te moe om nog rustig en weloverwogen de juiste dingen te doen en zeggen. Het gedoe werd zo naar dat ik me in mijn identiteit bedreigd voelde. De maan was er gelukkig nog af en toe voor mij. Uiteindelijk was me duidelijk hoe ze zat te schipperen tussen de eisen van de macht en haar vriendschap voor mij….en nog een heleboel menselijke dingen. De maan wilde me er niet in weg laten zakken……begreep ook dat mijn vriendschap oprecht was(nog steeds is). Ik weet niet of ze ooit heeft begrepen/begrijpt hoe zwaar het was en is….hoe enorm de impact hiervan op mijn/ons leven hier was en is.

De contacten tussen de maan en mij werden meer en meer gefrustreerd door de macht,

Toen ik na enkele jaren van veel ziek zijn: bronchitis en longontsteking wisselden elkaar af, uiteindelijk weer wat sterker werd, ben ik gaan studeren, pogingen gaan doen om de maan te spreken te krijgen, ben ik me gaan verdiepen in de problematiek die hier lijkt te spelen. Weer enkele jaren later ben ik me gaan verweren( noodgedwongen)tegenover de intimiderende werking van de situatie en de activiteiten van de macht op mij en wat bij me hoort. Ik heb voor de maan en mezelf steun gezocht bij instanties en mensen waar je dan zoal terecht komt. Dit koste veel tijd en energie. Ik had de ene keer meer succes dan de andere keer, weet je. Tegenwoordig doe ik iets met mijn ervaringen voor mensen die lijden onder situaties met dwingende beinvloeding en ben ik er nog steeds voor de maan. In het kort is het ongeveer zo verlopen. Volledig is dit antwoord niet.

Ik was stapelgek met mijn steun en toeverlaat, met mijn kameraadje de maan……en dat ben ik nog steeds ( zijn we hier allemaal)

Het heeft me kwetsbaar gemaakt in de situatie en tegelijkertijd sterk tegenover een machtsstructuur die van dwingende beinvloedingstechnieken en ander geweld aan elkaar hangt. Zo ongeveer…

Het geeft wel een beeld, denk ik.

Destructieve sektarische groepen gebruiken “fairplay”(= het intimideren,kwetsen,in het nauw drijven van iemand die zich binnen de groep niet aan de sekteregels houdt en/of iemand buiten de groep die zich kritisch opstelt t.o.v. de sekte en eventueel probeert contacten te onderhouden met iemand die binnen de groep zit)om, degenen waarvan de sekte vindt dat ze de machtsstructuur van de groep teveel ondermijnen, de mond te kunnen snoeren. Het is de bedoeling dat de “outcast” te bang/te moe.te ontmoedigd wordt om door te gaan met het volharden in zijn of haar standpunt. Buigt de oucast niet voor die intimiderende druk, dan worden de “fairplayactiviteiten” verhevigd met de bedoeling het welzijn van de outcast zodanig te ondermijnen dat die outcast “de mond nooit meer open kan doen”. Een gesprek op basis van wederzijds respect met als bedoeling de nare kwestie in normaler vaarwater te krijgen, zal dus door een sektarische macht nooit gehonoreerd worden. Die macht wil juist geen normaal vaarwater. Die macht wil alleen maar onrustig vaarwater voor de outcast om de outcast stuk te kunnen maken.

Het lijkt zo onvoorstelbaar, maar het is de barre en bizarre werkelijkheid.

Anoniem zoekertje,

Wanneer je gedichten zoekt die je misschien kunnen helpen met het voor jezelf onder woorden brengen van hetgeen je voelt, kun je het zeker eens proberen met de gedichten in mijn boekje: “ Een knuffel voor jou”. Het boekje is te koop in mijn webshop op het winkelplein. Link er gerust eens naartoe: Gedichtenshop

Degene die met deze vraag op mijn site zoekt is voor mij anoniem…..maar als je je bekend maakt aan mij en je adresgegevens stuurt per mail, dan stuur ik jou mijn boekje gratis…….of heb je het boekje soms al….heel lang geleden ooit gekregen….gekocht….???

Vriendelijke groeten…..en als jij iemand bent die mij toevallig dierbaar is: liefs,

Schrijvertje.

According to my perception