|
Ballonnetje
In
de verte hoor ik
fluisterend
en toch luid
de
wil om het niet te doen
maar
al snel is het stil
Dan
is er een ijzige blik
mij
voorbijrazend zonder geluid
alles
leeg, vergeten van toen
de
muur waaraan ik mij helaas vertil
Een
opgeblazen ballon
stevig
dichtgemaakt
de
lucht erin opgesloten
zich
nergens van bewust
Zweeft
onder de zon
die
over de vulling waakt
totdat
het zich zal stoten
aan
de golven op de kust
Dan
verliest het lucht
rimpelt
het velletje
daalt
het neer
op
moeder aarde
En
ik slaak een diepe zucht
want
overleven is geen spelletje
Mijn
verhaal start dan weer
over
de wil en eigenwaarde
Maar
dan hoor ik in de verte weer
fluisterend
en toch luid
de
wil om het niet te doen
en
dan is het zomaar weer stil
Weer
is er de ijzige blik
mij
voorbijrazend zonder geluid
alles
leeg, vergeten van de golven van toen
het
is die muur waaraan ik me dan weer vertil
steeds
opnieuw
omdat
ik van je hou
’t
schrijvertje/Sjoukje Drenth Bruintjes
Uitgeverij
Free Musketeers © uitgeverij
Roots(C
 
|
